รวมบทสัมภาษณ์: ทำไมถึงเลือกเรียนภาษาไทย?

This article was originally posted on WomenLearnThai.com.

การรวบรวมผู้เรียนภาษาไทยที่ประสบความสำเร็จ…

เคยสงสัยไหมว่าทำไมคนถึงทุ่มเทความพยายามในการเรียนภาษาต่างประเทศจนประสบความสำเร็จทั้งที่อาจเป็นงานที่ท้าทายและยุ่งยาก? เรากำลังพูดถึงจำนวนชั่วโมงมหาศาลที่ต้องใช้ในการฟัง การอ่าน และบางครั้งการเขียนในภาษาที่ไม่คุ้นเคย และอย่าลืมเรื่องการสื่อสาร

มันคือชั่วโมงที่พวกเขาอาจใช้ทำอย่างอื่นได้ เช่น ดูทีวี หรือนอน กินมาม่าหรืออะไรก็ว่าไป

เมื่อถามคำถามว่า ‘เพราะอะไรคุณถึงตัดสินใจเรียนภาษาไทย’ กับ 50 คนในการสัมภาษณ์นี้ นักเรียนหลายภาษาที่มีชื่อเสียง สตู เจ ราชา กลับตอบว่า ‘เพื่อใช้ชีวิต’ ซึ่งฟังดูสมเหตุสมผลเพราะเราทุกคนรู้ว่า คนที่เรียนหลายภาษาเหล่านั้นซึมซับภาษาเหมือนกับการหายใจ

แต่แล้วเราทุกคนที่เหลือล่ะ? คนที่ไม่ได้มีแพชชันในการเก็บภาษาหลายสิบภาษาตลอดชีวิตล่ะ?

คริส พิราซซี่เห็นการเรียนภาษาไทยเป็นวิธีที่จะหนีจากชีวิตที่น่าเบื่อที่ Silicon Valley ซึ่งฉันก็เห็นด้วยจริงๆ ชีวิต 9 to 9 ในชานเมืองไม่ใช่ทางของฉัน

ลองดูคำตอบที่เหลือจากการสัมภาษณ์อีก 34 คนที่เรียนเพราะความจำเป็น (การอยู่อาศัยหรือทำงานในประเทศไทย) 8 คนอยากเรียนรู้เกี่ยวกับภาษาและวัฒนธรรมไทย และอีก 5 คนต้องการเรียนภาษาที่สอง ซึ่งเป็นเหตุผลที่ดีทั้งหมด

เหมือนกับคริส ฉันก็เห็นประเทศไทยเป็นการหลีกหนี แต่เหตุผลหลักที่ฉันเรียนภาษาไทยคือเพราะฉันอยู่ที่นี่ และอาจจะอยู่ที่นี่ตลอดชีวิต และเหมือนกับคนอื่นๆ อีกหลายคนที่เหตุผลที่เรียนมาจากความจำเป็น แต่ก็ไม่ทั้งหมด

จริงๆ แล้วคุณไม่จำเป็นต้อง จำเป็น ต้องเข้าใจภาษาไทยเพื่อเอาตัวรอดในเมืองไทย สิ่งหนึ่งคือการเข้าใจสิ่งที่คนท้องถิ่นพูดรอบตัวมันทำให้ชีวิตคุณลึกซึ้งยิ่งขึ้น มันยังทำให้คุณมีคำถามอื่นๆ เพิ่มขึ้น ให้ไปหาคำตอบซึ่งน่าตื่นเต้นจริงๆ

แล้วเหตุผลของคุณที่เรียนภาษาไทยคืออะไร?…

เมื่อฉันแยกคำตอบออกมาในสเปรดชีท ฉันเจอข้อที่อาจจะพลาดไป ดังนั้นฉันจะเล่าให้ฟัง 4 คนในกลุ่มนี้เดินทางมาไทยกับ Peace Corp และอีก 5 คนมาในฐานะนักเผยแผ่ศาสนา ซึ่งทั้งสององค์กรนี้มีประวัติศาสตร์ที่ดีในการเตรียมคนให้พร้อมที่จะสื่อสารภาษาท้องถิ่น

เอาล่ะ มาดูคำตอบที่เหลือต่อ

แอรอน แฮนเดล

แอรอน: เมื่อครั้งแรกที่ฉันมายังประเทศไทย มีคนไทยน้อยมากที่พูดภาษาอังกฤษได้ ฉันเดินทางไปภาคเหนือและอีสานค่อนข้างบ่อยในฐานะช่างภาพสมัครเล่น ฉันเรียนภาษาไทยเพราะจำเป็น ถ้าฉันจะขอ ‘ข้าวผัดไก่’ เป็นภาษาอังกฤษ คนไทยจะพาไปห้องน้ำหรือเอารูปลูกมาให้ดูซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ต้องการ ฉันจึงต้องเรียนภาษาไทย

นอกเหนือจากการเอาชีวิตรอด ฉันพบว่าภาษาไทยเปิดโลกใหม่ให้กับฉันด้วยแสงสีที่สดใส พูดภาษาไทยช่วยให้รู้สึกว่าเราเป็นส่วนหนึ่งของสถานที่นั้นแทนที่จะเป็นผู้ชมที่ไม่มีส่วนร่วม ฉันกลายเป็นส่วนหนึ่งของภาพนั้น

แอรอน เล บูติลลิเยร์

แอรอน: แพชชันอย่างแท้จริง ฉันไม่มีความสุขมากกว่าการที่ฉันได้เรียนรู้คำใหม่ในตอนเช้าแล้วสามารถใช้ได้อย่างคล่องแคล่วในตอนบ่าย มันวิเศษจริงๆ!

อดัม แบรดชอว์

อดัม: เดิมทีฉันเรียนภาษาไทยเพราะต้องทำในฐานะนักเผยแผ่ศาสนา แต่ต่อมาฉันก็ตกหลุมรักภาษานี้เข้าอย่างจริงจัง

แอนดรูว์ บิกส์

แอนดรูว์: ฉันอยากรู้ว่าคนไทยคิดยังไง ฉันคิดว่าการรู้ภาษาของพวกเขาจะช่วยอธิบายท่าที บุคลิก และนิสัยของพวกเขา ซึ่งฉันคิดถูกแล้ว

เซเลีย เชสซิน-ยูดิน

เซเลีย: ฉันเรียนภาษาไทยเมื่อครั้งแรกที่มาที่นี่เมื่อสี่ปีก่อน ฉันเรียนจากเพื่อนๆ ก่อนแล้วกลับบ้านตลาดศึกษาภาษาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่มหาวิทยาลัยวอชิงตันเป็นเวลาสองปี จนกลับมาที่ประเทศไทยในเดือนพฤศจิกายนปี 2008 และทำงานที่นี่ตั้งแต่นั้นมา

คริส เบเคอร์

คริส: ฉันย้ายมาที่ประเทศไทยปี 1979-80 แต่งงานกับพสุขแล้ว และหลบหนีจากการปกครองของมาร์กาเร็ต แทชเชอร์ และดูเหมือนว่าฉันจะไม่กลับไปอีก

คริส พิราซซี่

คริส พิราซซี่: ฉันต้องการหนีจาก Silicon Valley ในแคลิฟอร์เนีย และพม่าเวลากำลังมีการปฏิวัติ

คอลิน คอทเทอริล

โคลิน: ผมไม่คิดว่าคุณจะอยู่ที่ไหนได้ถ้าคุณพูดและเข้าใจภาษาเจ้าของที่ไม่ได้นะครับ มันง่ายที่เราจะไปอยู่ในที่ที่ทุกคนพูดภาษาอังกฤษ เลยต้องมีแรงจูงใจ ตัวผมเองก็คือว่าผมทำงานที่มหาวิทยาลัยเปิดและต้องติดต่อกับช่างเทคนิค พวกอาจารย์ทุกคนพูดภาษาอังกฤษ นั่นเป็นเหตุผลที่ครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติหลายคนหลุดจากเส้นทางของแรงจูงใจครับ

แดเนียล บี เฟรเซอร์

แดเนียล: ต้องอยู่รอด – ผมรู้ว่าการเริ่มบริษัทท่องเที่ยวต้องการการจัดการอย่างเข้มข้นในระดับพื้นฐาน และผมอยากจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง

เดวิด ลอง

เดวิด: ผมย้ายมาที่ประเทศไทยในปี 1987 และต้องการที่จะรวมตัวเองเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสังคมไทย

เดวิด สมิธ

เดวิด: ความหลงใหลในวัยหนุ่มกับผู้หญิงไทยคนหนึ่ง ทำให้ผมมาสมัครเรียนภาษาไทยเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาปริญญาตรีในสาขาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ SOAS

ดอน เสนา

ดอน: ถูกส่งมาประจำประเทศไทยช่วงปลายยุคหกสิบ ความหลงใหลในภาษาทำให้ผมต้องเข้าใจภาษาที่ใช้พูดและเขียนอย่างเป็นทางการในประเทศไทย

ดั๊ก

ดั๊ก: อยู่ที่นี่แล้ว อยากจะเข้าใจให้มากขึ้น และต่อมาสนใจในด้านการคำนวณและการตัดกับภาษาอื่นในภูมิภาคนี้

แกเร็ธ มาร์แชล

แกเร็ธ: ผมไม่อยากจะจินตนาการเลยว่าการอาศัยอยู่ในประเทศที่ผมไม่สามารถสื่อสารกับผู้คนหรือมีปฏิสัมพันธ์กับวัฒนธรรมท้องถิ่นได้จะเป็นยังไง

เกล็น สเลย์เดน

เกล็น: มันยังคงเป็นกระบวนการต่อเนื่อง แต่ผมรู้สึกว่า ยิ่งได้เรียนรู้เกี่ยวกับประเทศและวัฒนธรรมมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกผูกพันมากขึ้นเท่านั้น

เกรซ โรบินสัน

เกรซ: หลังจากที่ได้มาเที่ยวเมืองไทยตอนอายุ 18 ปี แล้วได้กลับมาอีกครั้งในปีต่อมาในฐานะ NGO ที่ทำงานอยู่บริเวณชายแดนไทย/พม่า ฉันรู้สึกว่าฉันทิ้งหัวใจส่วนหนึ่งไว้ที่เมืองไทย และมีความฝันอยากจะใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ นอกจากนี้ฉันยังต้องการปริญญาจากมหาวิทยาลัย ซึ่งเมื่อฉันพบว่ามีการเรียนในหลักสูตรภาษาไทยและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่มหาวิทยาลัยลีดส์ ฉันดีใจมากที่ได้ค้นพบว่าฉันสามารถผสมผสานทุกสิ่งที่ต้องการทำได้

เฮมมิช ชัลเมอร์ส

เฮมมิช: ผมมาที่นี่ในปี 2001 เพื่อทำงานเป็นหัวหน้าทัวร์ให้กับบริษัทท่องเที่ยวผจญภัย หน้าที่ของผมคือรับนักท่องเที่ยวที่สนามบินดอนเมือง แล้วพาเขาเที่ยวรอบประเทศนานสองสามสัปดาห์ ไปที่ที่ไม่ค่อยมีคนไป และดูแลทุกความต้องการของพวกเขา

เพราะเราต้องไปที่ที่ไม่ธรรมดา รู้ภาษาไทยเลยเป็นเรื่องที่จำเป็นอย่างมาก ต่างจังหวัดมีคนที่พูดภาษาอังกฤษคล่องน้อยกว่าที่กรุงเทพฯ มากเลย จริงๆ แล้ว ในหลายๆ ที่ ไกด์ท้องถิ่นของเรายังใช้ภาษาไทยเป็นภาษาที่สองด้วยซ้ำ เพราะพูดภาษาแรกเป็นภาษาอื่นเช่น กะเหรี่ยง ม้ง หรือภาษาใต้ที่ฟังแล้วค่อยข้างเข้าใจยาก

ถ้าผมต้องการมั่นใจว่าคนขับรถตู้พาเราไปส่งที่เกสต์เฮ้าส์ในนครศรีธรรมราชได้อย่างปลอดภัย หรือตรวจสอบให้แน่ใจว่านักท่องเที่ยวที่มีภูมิแพ้ถั่วในตลาดกลางคืนที่พิษณุโลกได้รับอาหารที่ปลอดภัย หรือสื่อสารคำเตือนเรื่องรังแตนในป่าลึกที่แนวชายแดนน่าน ก็จำเป็นที่ต้องรู้ภาษาไทยครับ

ฮาร์ดี คาร์เกส

Hardie: ฉันอยากจะอยู่ที่นั่น และไม่ชอบการถูกล้อมรอบด้วยทุ่งของเส้นสายที่บิดเบี้ยวและเสียงที่มีความหมายที่ฉันไม่รู้จัก

เฮิร์บ เพอร์เนลล์

เฮิร์บ: แต่เดิมฉันมาเมืองไทยเป็นผู้สอนศาสนา และภาษาจำเป็นอย่างชัดเจน เมื่อประสบการณ์และทักษะเพิ่มขึ้น การรู้ภาษาไทยกลายเป็นเครื่องมือที่เป็นประโยชน์ทั้งในการเรียนต่อระดับสูง การติดต่ออาชีพกับนักวิชาการไทยและเจ้าหน้าที่รัฐบาล และการมีส่วนร่วมในโครงการภาษาศาสตร์ ฉันกลายเป็นที่ปรึกษาทางภาษาและได้รับมอบหมายงานในส่วนต่าง ๆ ของประเทศไทย ดังนั้นฉันจึงจำเป็นต้องรักษาพื้นฐานภาษาไทยของฉันไว้

ฮิวจ์ เลอง

ฮิวจ์: ตอนแรกฉันมาประเทศไทยในฐานะอาสาสมัครกองกำลังสันติภาพ และเราได้ฝึกภาษาไทยอย่างเข้มข้นเป็นเวลาสามเดือนก่อนที่จะมาถึง

เอียน เฟเรย์เดย์

เอียน: เมื่อฉันตัดสินใจย้ายมาที่นี่และแต่งงานกับเจ้าของโรงเรียนสอนภาษา การรู้ภาษาเป็นสิ่งจำเป็น!

เจมส์ (จิม) ฮิกบี้

จิม: ฉันอยากจะรู้จักวัฒนธรรม ฉันเคยอยู่ในกองกำลังสันติภาพในแอฟริกา และชอบสุดยอดของการรู้จักวัฒนธรรมอื่นผ่านการเรียนรู้ภาษา แน่นอนว่าประเทศไทยเป็นที่ที่น่าอยู่ และคุณจะสามารถสนุกกับมันได้มากขึ้นถ้าคุณพูดภาษาไทยได้

โจ คัมมิงส์

โจ: ตอนเริ่มแรก การเข้าแทรกซึมในสังคมไทยให้มากที่สุด และสามารถใช้ชีวิตได้โดยไม่ต้องใช้ภาษาอังกฤษ ต่อมาที่มหาวิทยาลัย และต่อมาอีกในอาชีพการเขียนของฉัน การวิจัยเกี่ยวกับศิลปะไทย ศาสนา ประวัติศาสตร์ และอื่น ๆ เพื่อเขียนหนังสือและบทความ

จอห์น โบเกโฮด

จอห์น: ฉันไม่ได้มีเหตุผลเฉพาะเจาะจงเมื่อเริ่มต้น จริง ๆ แล้ว ลอสแอนเจลิสมีประชากรชาวไทยจำนวนมาก หลายปีก่อน ฉันพบว่ามีวัดไทยในลอสแอนเจลิสซึ่งอยู่ห่างจากที่ฉันอยู่เพียงไม่กี่ไมล์ และมีอาหารราคาถูกและอร่อยในตลาดกลางแจ้งในช่วงสุดสัปดาห์ เพื่อนของฉันกับฉันเริ่มมาที่นี่บ้างเป็นบางครั้งเพื่อกินข้าวและใช้เวลาด้วยกันเพราะบรรยากาศที่ยอดเยี่ยม

วันหนึ่งฉันสังเกตเห็นป้ายเกี่ยวกับชั้นเรียนภาษาไทยที่จัดขึ้นเช้าวันเสาร์และอาทิตย์ ตอนนั้นฉันก็เล่น ๆ กับความคิดในการเรียนรู้ภาษาที่สองอยู่แล้ว และคิดว่าในเมื่อฉันมากที่นี่เป็นประจำอยู่แล้ว ก็ควรลองดู

ฉันไม่เคยไปประเทศไทย และนอกจากแฟนเก่าชาวไทยที่เคยพยายาม (แต่ไม่สำเร็จ) สอนฉันคำหรือสองคำเมื่อปีก่อน ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับภาษาเลย ฉันเข้าชั้นเรียนและรู้สึกสับสนอย่างมากแทบจะทันที

บางทีอาจจะมีนิสัยชอบท้าทายตัวเองเล็กน้อย แต่ความคิดที่จะเริ่มต้นจากศูนย์กับภาษาที่แตกต่างจากภาษาอังกฤษโดยสิ้นเชิงนั้นดึงดูดความสนใจของฉันมาก ฉันเลยกล้าที่จะลงเรียนดู

โยนาส แอนเดอร์สัน

โยนาส: จากประสบการณ์ส่วนตัวของฉัน ฉันมั่นใจว่าเด็ก ๆ ยืดหยุ่นเข้ากับวัฒนธรรมที่แตกต่างได้มาก ฉันไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ แต่เชื่อว่าความเข้าใจผิดเรื่องการย้ายไปอยู่ในวัฒนธรรมที่หลากหลายมากทำให้เด็กเสียสมดุลนั้นไม่จริง เด็ก ๆ มีความทนทานและสามารถรับมือกับความตกใจจากวัฒนธรรมใหม่ได้ดีกว่าผู้ใหญ่ ฉันเชื่อว่าการย้ายมาอยู่ที่นี่กลายเป็น “ปกติใหม่” สำหรับเราในฐานะเด็ก และฉันพบว่าการเปลี่ยนแปลงนั้นน่าตื่นเต้น มันแปลกใหม่สำหรับฉันที่ถูกจ้องมองในภาคเหนือของประเทศไทย และถูกล้อมรอบด้วยเด็กผมดำจำนวนมาก แต่ฉันเป็นคนที่มีสังคมอยู่แล้วตั้งแต่เด็ก จึงสนุกกับการทำความรู้จักเพื่อนใหม่และเรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมใหม่ ฉันคิดว่านั่นเป็นกุญแจสำคัญในการเรียนรู้ภาษาของฉัน—เพียงแค่ต้องการจะพูดคุยกับผู้คนเท่านั้น

โจนาธาน เธมส์

โจนาธาน: ฉันศึกษาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษาสำหรับปริญญาตรี และหลังจากไปประเทศไทยครั้งแรก ฉันได้รู้จักเพื่อนดี ๆ หลายคน ทำให้ฉันสนใจเรียนภาษาไทยจริงจัง ฉันมีเพื่อนชาวกัมพูชา-อเมริกันและเพื่อนไทยตอนโตขึ้น ซึ่งเป็นตัวกระตุ้นให้ฉันสนใจในภูมิภาคนี้ตั้งแต่แรก

จัสติน เทรวิส แมร์

จัสติน: ฉันเป็นผู้สอนศาสนาสำหรับคริสตจักรของฉัน คริสตจักรของพระเยซูคริสต์แห่งวิสุทธิชนยุคสุดท้าย (มอรมอน) ฉันไม่ได้เลือกสถานที่ที่ฉันถูกส่งไป แต่โชคดีที่ฉันถูกเรียกไปรอบที่ฉันได้ เราคาดหวังว่าจะพูดคุยและสอนเกี่ยวกับคริสตจักรของเราให้กับผู้ที่สนใจ เราสอนภาษาอังกฤษฟรีในโบสถ์ท้องถิ่นด้วย เพื่อทำสิ่งนี้ เราต้องเรียนภาษาไทย

แลร์รี่ แดกส์

แลร์รี่: ผมเข้าร่วมกองกำลังสันติภาพและถูกส่งไปประเทศไทย การเรียนภาษาไทยเป็นส่วนสำคัญในการฝึกอบรมของเรา ซึ่งจัดขึ้นระหว่างเดือนพฤศจิกายน 1962 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ 1963

ลุค แคสซาดี้-ดอเรียน

ลุค: เริ่มแรกเลย ผมชอบการเรียนรู้และชอบเรียนภาษามาก แน่นอนที่ว่าคนบอกว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่ชาวต่างชาติจะเรียนรู้ภาษาไทยได้อย่างเต็มที่ นั่นยิ่งเป็นเหตุผลให้ผมต้องพยายามหนักเพื่อพิสูจน์ว่าพวกเขาคิดผิด ยิ่งกว่านั้น ผมรู้สึกว่ามันแสดงถึงความเคารพต่อประเทศที่เราอยู่ คนที่ย้ายไปอยู่ในประเทศใหม่ควรมีหน้าที่เรียนรู้ภาษากับวัฒนธรรมของประเทศนั้น ไม่มีใครคงจะสงสารคนไทยที่เดินเข้าไปในร้านค้าที่บอยซี ไอดาโฮ แล้วโมโหเพราะผู้จัดการร้านไม่เข้าใจภาษาไทยของเขา แต่คนเดิมๆเหล่านั้นกลับเป็นฝ่ายหงุดหงิดเมื่อคนไทยไม่เข้าใจภาษาอังกฤษของพวกเขา หรือเมื่อคนไทยสั่งของผิดเพราะพวกเขาอายที่จะบอกว่าพวกเขาไม่เข้าใจ

ผมไม่ได้หมายความว่าเราต้องปรับตัวเป็นคนไทย 100% แต่เราจำเป็นต้องเข้าใจภาษาและวัฒนธรรมถ้าเราจะอยู่ร่วมกันอย่างสำเร็จ

มาร์ค สปีเกล

มาร์ค: ผมเชื่อว่าหากคุณจะอาศัยและทำงานที่ประเทศที่ภาษาของคุณไม่ใช่ภาษากลาง คุณควรเรียนรู้ภาษาของประเทศนั้น โดยเฉพาะในประเทศไทย ที่คนส่วนใหญ่ไม่พูดภาษาอังกฤษ การรู้ภาษาไทยเป็นสิ่งสำคัญมากในการเข้ากับสังคมที่นี่

มาร์เซล บาร์แรง

มาร์เซล: การสื่อสารกับผู้คนเป็นสิ่งสำคัญ ผมมาไทยในฐานะนักข่าว

มาร์ค ฮอลโลว์

มาร์ค: ผมทำงานที่สิงคโปร์และในปลายปี 2009 ผมตัดสินใจพักจากการทำงานเพราะรู้สึกเครียดและผลงานไม่ก้าวหน้า โชคดีที่ถูกเลิกจ้างเพราะการควบรวมกิจการก่อนที่ผมจะลาออกเอง

ในช่วงที่ไม่ได้ทำงาน ผมอยากทำสิ่งที่ช่วยกระตุ้นสมองและคิดว่าการเรียนรู้ภาษาคงเป็นทางเลือกที่ดี ประเทศไทยเป็นประเทศเอเชียแรกที่ผมได้ไปเยือนและภาษาโดยเฉพาะตัวอักษรทำให้ผมหลงใหลมาก ดังนั้นการเรียนภาษาไทยจึงกลายเป็นงานอดิเรกของผม แผนเดิมคือเรียนหกเดือนแต่ตอนนี้ผ่านมา 1 ปีครึ่งแล้ว!

มาร์ติน คลัตเตอร์บัค

มาร์ติน: เพื่อสามารถใช้ชีวิตในประเทศนี้ได้ ผมอาศัยอยู่ที่นี่มานานจนเรียนรู้ภาษาได้อย่างลึกซึ้ง สิ่งที่ทำให้ผมอยู่ได้นานก็เพราะว่าการพูดภาษาไทยได้ดีช่วยให้ผมปรับตัวและอยู่ได้อย่างสบาย

นิลส์ บาสเตโด้

นิลส์: ผมตัดสินใจออกจากสวีเดนเพื่อไปเขตร้อนตั้งแต่ปี 2002 ซึ่งเป็นสิ่งที่หลายคนบอกว่าพวกเขาอยากทำ ผมได้พบกับคนที่เคยอยู่ในเขตร้อนและตระหนักว่าพวกเขาไม่ได้มีอะไรพิเศษนอกจากความกล้าที่จะเริ่มต้นทำ เหตุผลที่ผมเลือกประเทศไทยก็เพราะผมตกหลุมรักผู้หญิงไทย เมื่อผมอยากเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับประเทศไทย ผมจึงไปที่นั่นและรู้สึกเหมือนอยู่ที่บ้านใน ‘ดินแดนแห่งรอยยิ้ม’ ทันที

พอล การ์ริแกน

พอล: ผมเริ่มเรียนภาษาไทยเมื่อย้ายมาอยู่ที่นี่เมื่อแปดปีที่แล้ว นอกจากต้องการเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัว ผมยังอยากรู้เกี่ยวกับพุทธศาสนาไทยด้วย ผมสนใจในปรัชญาพุทธตั้งแต่วัยรุ่นและอยากสื่อสารกับพระสงฆ์ในภาษาไทยและอ่านหนังสือเกี่ยวกับพุทธศาสนาที่มีแต่ในภาษาไทย

ปีเตอร์ มอนตัลบาโน

ปีเตอร์: ผมเคยมาร่วมกองกำลังสันติภาพที่นี่ช่วงปี 1965-67 สอนภาษาอังกฤษและพักอยู่ในพื้นที่ที่ไม่มีคนพูดภาษาอังกฤษเลย การเรียนภาษาไทยจึงเป็นสิ่งจำเป็น แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องน่าเบื่อ ผมรักการเรียนรู้ภาษาและมันก็เป็นการผจญภัยที่ยอดเยี่ยมในการเรียนรู้ภาษาไทย

ริก แบรดฟอร์ด

ริก: ผมไม่สามารถนึกถึงการอยู่ในสถานที่ที่ผมพูดภาษานั้นไม่ได้เลย ผมคงทนการแยกตัวจากวัฒนธรรมและชีวิตของผู้คนไม่ได้

ริกเกอร์ ด็อคคัม

ริกเกอร์: เหตุผลของฉันที่เรียนภาษาไทยและเส้นทางที่ภาษาไทยนำพาฉันไปนั้น อาจจะไม่เหมือนคนทั่วไป เหตุผลแรกที่ฉันเรียนภาษาไทยคือเพราะฉันต้องเรียน เมื่อตอนที่ฉันอายุสิบเก้า ฉันได้สมัครเข้าร่วมการทำงานอาสาสมัครมิสซิสซั่น การเกณฑ์ทหารที่ประเทศไทยต้องใช้เวลาสองปี คนโมรมอนต้องใช้เวลาสองปีในการเป็นมิชชันเนอร์ ถึงแม้จะไม่บังคับแต่มันก็เป็นที่คาดหวังทางวัฒนธรรมที่แข็งแกร่ง และความคิดที่ว่าต้องใช้สองปีก็ได้ปลูกฝังตั้งแต่เด็กเลย

การเป็นอาสาสมัครหมายถึงต้องยอมทำตามการตัดสินที่จะไปที่ไหนก็ได้ตามที่กำหนด จากที่ฉันจำได้ ฉันถูกถามสองคำถามที่จะส่งผลต่อการตัดสินใจ คำถามคือ: 1. คุณเคยเรียนภาษาต่างประเทศไหม? (คำตอบคือ ‘เคย, สองปีภาษาสเปนตอนมัธยมปลาย’) และ 2. บนมาตรฐานตั้งแต่นหนึ่งถึงห้า คุณคิดว่าคุณสามารถเรียนภาษาต่างประเทศได้ดีแค่ไหนถ้าต้องเรียน? (ฉันตอบว่า ‘ห้าคะ ฉันกลัวว่าจะถูกส่งไปโทพีก้า, แคนซัส) ดังนั้นที่ฉันได้มาอยู่ที่ประเทศไทยก็เหมือนเป็นอุบัติสุขยิ้มแฉ่งเลย ก่อนที่จะออกเดินทาง ฉันได้เรียนคอร์สรวดเร็วในภาษาสองเดือน 10 ชั่วโมงต่อวัน, 7 วันต่อสัปดาห์, 8 สัปดาห์ ฉันพบว่าฉันชอบความท้าทายนี้ตั้งแต่เริ่ม

บริการมิสชันเนอร์ใช้เวลาสองปี แต่สิ่งที่ทำให้ฉันหลงใหลจริงๆก็เป็นภาษา ฉันกลับมาที่สหรัฐอเมริกาเพื่อจบการศึกษามหาวิทยาลัย ฉันเรียนสาขาภาษาศาสตร์ และขณะที่อยู่ในโรงเรียนฉันได้เขียนรายงานสืบสวนทุกฉบับที่ฉันทำได้เกี่ยวกับภาษาไทย สังคมภาษาศาสตร์, ความหมาย, ไวยากรณ์ — ฉันแม้แต่เขียนรายงานเกี่ยวกับภาษาไทยในชั้นเรียนเกี่ยวกับภาษาจีน — ฉันกดดันอาจารย์ให้ให้ฉันเขียนเกี่ยวกับอิทธิพลของภาษาจีนต่อภาษาไทย เพราะไม่มีการสอนทางการในภาษาไทยแม้แต่ชนิดใดๆ นี่เป็นตัวเลือกดีที่สุดสำหรับฉันในการรักษาการเรียนภาษาของฉันไว้ ในที่สุดฉันชนะการรับทุนวิจัยกลับมาอีกสองสามเดือนเพื่อทำโครงงานวิจัยเกี่ยวกับพจนานุกรมไทย ซึ่งในที่สุดก็จะกลายเป็นวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาตรีของฉัน ในช่วงเดือนเหล่านั้นฉันได้ไปเยี่ยมสถาบันพระราชินี ฉันได้สังเกตงานของคณะกรรมการปรับปรุงพจนานุกรมและสัมภาษณ์สมาชิกหลายคน นี่เป็นจุดเริ่มต้นของการปฏิสัมพันธ์ฉันกับการศึกษาของไทย ซึ่งทำให้ฉันกลับมาหลังจากสำเร็จการศึกษาและยังคงทำให้ฉันอยู่จนถึงตอนนี้

ไรอัน แซนเดอร์

ไรอัน: เหตุผลเริ่มต้นของฉันในการเรียนภาษาไทยคือ ฉันกำลังเรียนหลักสูตรปริญญาตรีในภาษาและวัฒนธรรมเอเชียที่มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน และฉันต้องเรียนภาษาสัญชาติกับเอเชีย 4 ภาคเรียน ฉันสนใจกับ

สก็อตต์ เอิร์ล

สก็อตต์: ฉันย้ายมาอาศัยในกรุงเทพเนื่องจากงานของฉัน และรู้สึกว่ามันจะไม่สุภาพถ้าฉันไม่พยายามเรียนสักหน่อย

สตีเฟ่น โทมัส

สตีเฟ่น: ตอนแรกก็เพื่อติดต่อสื่อสารเป็นหลักครั้งแรกที่ฉันมาไทยในปี 2006 ฉันมาพักกับเพื่อนที่ฉันรู้ว่าเธอพูดภาษาอังกฤษไม่ได้แม้ว่าเธอจะอ่านและเขียนภาษาอังกฤษได้ เราเป็นเพื่อนกันมาหลายปีผ่านการสนทนาและอีเมล์ และเธอเสนอให้ฉันมาพัก ฉันได้หาหนังสือและซีดีจาก Teach Yourself และเริ่มเก็บพื้นฐานดีๆ เอาไว้ กันดีนะ! เธออยู่ที่อ้อมน้อยในสมุทรสาคร ซึ่งแทบไม่มีคนใช้ภาษาอังกฤษ นั่นเป็นวิธีที่ดีในการเรียนรู้วิถีชีวิตแบบไทยและเร่งฝึกทักษะภาษา.

สติกแมน

สติกแมน: ฉันต้องการเรียนภาษาที่สองในระดับสูงตลอดเวลา ฉันเคยถึงระดับที่ดีในภาษาเยอรมันเมื่อตอนยังเรียนอยู่ในโรงเรียน แต่สุดท้ายฉันก็หยุดเรียนเมื่อทราบว่าไม่ว่าเยอรมันของฉันจะดีแค่ไหน ชาวเยอรมันโดยเฉลี่ยก็สามารถพูดภาษาอังกฤษได้มากพอที่จะทำให้เยอรมันของฉันไม่จำเป็นและภาษาที่สูงขึ้นของเยอรมันยิ่งยากเพราะไวยากรณ์ที่ซับซ้อนมากขึ้น!

เมื่อฉันตัดสินใจจะย้ายมาไทย — และแผนเดิมคือจะอยู่อีกปีหรือสองปี — มันเป็นโอกาสในการเรียนภาษาที่สองในประเทศที่พูดภาษานั้น ตอนนั้นฉันคิดว่าฉันจะต้องมีทักษะภาษาไทยเพียงเพื่ออยู่รอดในประเทศไทยซึ่งมันไม่เป็นความจริงเลย.

สจ๊วต (สตู) เจ ราช

สตู: ใช้ชีวิต.

เทอร์รี่ เฟรดริคสัน

เทอร์รี่: ฉันเป็นอาสาสมัครกองกำลังสันติภาพของสหรัฐอเมริกาที่ได้รับมอบหมายให้มาอยู่ที่วิทยาลัยครูนครศรีธรรมราช.

ท็อด แดเนียลส์

ท็อด: ตอนแรกฉันบังคับให้คนไทยที่ฉันติดต่อด้วยพูดภาษาอังกฤษ อย่างไรก็ตาม มันแก่เร็วมากและฉันถูกจำกัดให้อยู่แค่ในแหล่งท่องเที่ยวหรือพื้นที่ที่มีชาวต่างชาติเป็นหลัก พูดคุยเกี่ยวกับอะไรก็ได้ที่เขากำลังขาย ฯลฯ เห็นได้ชัดว่าฉันมีเพื่อนชาวต่างชาติไม่มากที่ฉันจะเรียกว่าจริงใจ — บางส่วนมาจากความเหงาแต่ส่วนใหญ่เป็นเพราะความต้องการในการสื่อสารเรื่องอื่นนอกจากคำพูดที่จืดชืดหรือคำพูดหยอกๆ ของไทย ฉันตระหนักในที่สุดว่าถ้าจะให้ชีวิตมีค่าที่สุดที่นี่ฉันต้องเรียนภาษาไทย.

ทอม ปาร์คเกอร์

ทอม: ฉันเชื่อว่าภาษาเป็นกุญแจสู่การเข้าใจวัฒนธรรมและช่วยให้เกิดการผสมผสานซึ่งเป็นปัจจัยหนึ่งที่นำไปสู่ชีวิตที่มีความสุขและประสบความสำเร็จในประเทศไทย ฉันยังต้องการสื่อสารและเข้าใจผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ด้วย.

เวิร์น โลวิค

เวิร์น: ตอนแรกก็เพราะความจำเป็น มีคนไทยพื้นเมืองไม่กี่คนที่พูดภาษาอังกฤษได้ดีในอุบลราชธานี ส่วนตัวฉันเพิ่มความรู้จากที่มีขึ้นมาช้าๆ ตลอดปีที่ผ่านมา ไม่ใช่เพราะความจำเป็นอีกต่อไปแต่เป็นเพราะความต้องการที่จะเชื่อมโยงกับชาวไทยที่น่าทึ่งมากมายที่ฉันได้พบเจอเกือบทุกวัน.

ชุดบทความ: การรวบรวมผู้เรียนรู้ภาษาไทยที่ประสบความสำเร็จ…

และนี่ก็คือส่วนที่เหลือของซีรีส์นี้:

• ซีรีส์รวม: ผู้ที่เรียนรู้ภาษาไทยอย่างประสบความสำเร็จ
• ผู้ร่วมให้ข้อมูล: การรวมผู้ที่เรียนรู้ภาษาไทยสำเร็จ
• การรวมสัมภาษณ์: อะไรคือเหตุผลของคุณในการเรียนภาษาไทย?
• การรวมสัมภาษณ์: คุณเรียนภาษาไทยทันทีไหม?
• การรวมสัมภาษณ์: ช่วงเวลาที่คุณรู้สึกว่า ‘อ้า ฮา!’ แรกกับภาษาไทยคืออะไร?
• การรวมสัมภาษณ์: คุณมีตารางการเรียนภาษาไทยที่สม่ำเสมอไหม?
• การรวมสัมภาษณ์: คุณได้ลองวิธีการเรียนภาษาอะไรบ้าง?
• การรวมสัมภาษณ์: มีวิธีการใดที่โดดเด่นไหม?
• การรวมสัมภาษณ์: คุณเรียนภาษาอย่างไร?

Advertisement