บทความนี้ใช้เวลาอ่านประมาณ 3 นาที ยังไม่มีเวลาตอนนี้ใช่ไหม? ไม่เป็นไร ส่งบทความเวอร์ชันไม่มีโฆษณาไปที่อีเมลของคุณ แล้วกลับมาอ่านภายหลังได้!
This article was originally posted on WomenLearnThai.com.

ระบบเกรงใจและการเมืองไทย…
หลังจากการเฉลิมฉลองวันเกิดที่ค่อนข้างเงียบสงบ แล้วตามมาด้วยสุดสัปดาห์ที่เงียบเชียบ ในวันจันทร์เช้าตอน 9.39 (เป๊ะๆ?) คณะกรรมการประชาชนเพื่อการปฏิรูปประเทศไทย (PDRC) จะทำการบุกครั้งสุดท้ายเพื่อโค่นล้มรัฐบาลไทยที่กำลังครองอยู่ ดู แผนที่การประท้วงที่นี่.
บางกอกโพสต์: นายสุเทพประกาศในคืนวันศุกร์ว่าผู้ชุมนุมจะ “เป่านกหวีดครั้งสุดท้าย” ในวันจันทร์เพื่อยึดอำนาจจากรัฐบาลยิ่งลักษณ์
อดีต ส.ส. พรรคประชาธิปัตย์กล่าวว่าเขาจะไม่ยืดเยื้อการประท้วงอีกต่อไปและผลในวันจันทร์จะทำให้เห็นชัดเจนว่าผู้ชุมนุมจะ “ชนะหรือแพ้”.
อย่างที่ผมเคยบอกไปแล้วว่าผมไม่ได้เลือกข้างในเรื่องนี้ (จะเลือกได้ไง). แต่ผมสนใจว่าทำไมคนไทยทั้งสองฝ่ายถึงยังคงออกไปตามท้องถนนเพื่อทำร้าย เผา และฆ่าคนในชาติของตัวเอง.
สุดสัปดาห์นี้ คริสโตเฟอร์ จี. มัวร์ (ผู้เขียน Heart Talk) ได้เสนอทฤษฎีของเขาเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในบทความของเขาเรื่อง พายุการเมืองไทย: ระบบเกรงใจถูกโจมตี.
คริสโตเฟอร์: สิ่งที่ขับเคลื่อนความวุ่นวายทางการเมือง ในมุมมองของผมคือการล่มสลายของระบบเกรงใจโบราณที่จนถึงตอนนี้เป็นรากฐานของการเมือง ระบบอุปถัมภ์ ระบบพี่/น้อง และการนอบน้อมต่อยศ ตำแหน่ง และเครื่องแบบถูกสร้างขึ้นจากหินและปูนของเกรงใจ แม้แต่การลงคะแนนก็ถูกล้อมด้วยกฎที่ไม่ได้เขียนไว้ว่าต้องนอบน้อม.
เป็นมุมมองที่น่าสนใจ (และผมคิดว่ามีเหตุผล).
ผมพบว่าคอนเซ็ปต์ของเกรงใจ (บางครั้งก็เรียก เกรงใจ) ยากที่จะเข้าใจเลยใช้เวลาหลายสัปดาห์ค้นคว้าเรื่องนี้ ผลของการค้นคว้านั้นสามารถอ่านได้ที่ วัฒนธรรมไทย: ความเข้าใจในเกรงใจ.
โพสต์นั้นเต็มไปด้วยวลีเกรงใจที่มีประโยชน์ แต่ที่ผมใช้บ่อยที่สุดคือ ไม่ต้องเกรงใจ /mâi dtông kreng jai/ ซึ่งหมายถึง “ไม่ต้องเกรงใจ (ผม)”. ลองดู มันช่วยประหยัดเวลาและความยุ่งยาก.
เอาล่ะ, จะอ่านโพสต์ของคริสโตเฟอร์ทั้งหมดนี่อีกครั้ง: พายุการเมืองไทย: ระบบเกรงใจถูกโจมตี. ผมเพิ่งรู้ว่ามันเป็นบทความจาก Fear and Loathing in Bangkok หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ใน amazon/kindle ไปที่ร้าน Kindle ดีกว่า…
และถ้าคุณสนใจในเหตุการณ์ที่คาดว่าจะเกิดขึ้นในวันจันทร์ เลือกดูได้ที่: การประท้วงในไทย 2013: ใครที่ควรติดตามใน Twitter.





