บทความนี้ใช้เวลาอ่านประมาณ 7 นาที ยังไม่มีเวลาตอนนี้ใช่ไหม? ไม่เป็นไร ส่งบทความเวอร์ชันไม่มีโฆษณาไปที่อีเมลของคุณ แล้วกลับมาอ่านภายหลังได้!
This article was originally posted on WomenLearnThai.com.
สัมภาษณ์ผู้เรียนภาษาไทยที่ประสบความสำเร็จ…
ชื่อ: ริค แบรดฟอร์ด
สัญชาติ: ออสเตรเลีย
ช่วงอายุ: 40-50
เพศ: ชาย
สถานที่: กรุงเทพฯ
อาชีพ: งานด้านสื่อสิ่งพิมพ์
ระดับภาษาไทยของคุณเป็นอย่างไร?
ไม่สมดุลเลย บางด้านเช่นการอ่านและการแปลอาจจะอยู่ในระดับสูง แต่บางด้านเช่นการสนทนาเป็นกลุ่มยังคงเป็นระดับพื้นฐาน++
คุณพูดภาษาไทยแบบสตรีท ภาษาอีสาน หรือภาษาไทยแบบมืออาชีพมากกว่ากัน?
ภาษาไทยแบบมืออาชีพ ยิ่งห่างจากภาษาไทยแบบเป็นทางการมากเท่าไหร่ ยิ่งทำได้แย่ลงเท่านั้น ผมสามารถเข้าใจสุนทรพจน์ของอภิสิทธิ์ได้ แต่ไม่ใช่คำบ่นของชาวนามันสำปะหลังเกี่ยวกับปัญหาภัยแล้ง
เหตุผลที่คุณเรียนภาษาไทยคืออะไร?
ผมไม่สามารถจินตนาการถึงการอยู่ในที่ที่ไม่สามารถพูดภาษานั้นได้ ผมไม่สามารถทนต่อการแยกตัวจากวัฒนธรรมและชีวิตของผู้คนได้
คุณอาศัยอยู่ในประเทศไทยหรือไม่? ถ้าใช่ คุณมาถึงเมื่อไหร่?
ใช่ครับ ช่วงต้นปี 2009 ดังนั้นก็ประมาณ 2.5 ปีแล้ว — เกือบหนึ่งในสี่ของทศวรรษ
คุณเป็นนักเรียนภาษาไทยมานานแค่ไหน?
ตั้งแต่มาถึงครับ
คุณเริ่มเรียนภาษาไทยทันทีหรือไม่ หรือเป็นการเรียนหลายแนวทาง?
ผมเริ่มหาทรัพยากรการเรียนรู้ทันทีและเริ่มใช้สิ่งที่น่าสนใจ
คุณยึดตามตารางการเรียนรู้ที่สม่ำเสมอไหม?
ใช่ครับ เป็นเรื่องยากที่จะมีวันไหนที่ผมไม่ทำการศึกษาอย่างเป็นทางการเลย ขึ้นอยู่กับว่าผมยุ่งแค่ไหน การศึกษาประจำวันของผมอาจจะมีตั้งแต่ 20 นาทีจนถึง 2 ชั่วโมง
คุณใช้วิธีการเรียนภาษาไทยแบบไหนบ้าง?
การฝึกประจำวันของผมคือการใช้แฟลชการ์ด (Supermemo) ซึ่งตอนนี้มีประมาณ 4500 รายการที่ผมต้องจำประมาณ 100 รายการต่อวัน ผมไปเรียนที่โรงเรียนและรู้ทันทีว่านั่นเป็นช่วงเวลาที่เรียนรู้น้อยที่สุด ผมเริ่มอ่านหนังสือพิมพ์ ดูข่าวโทรทัศน์ ฟังวิทยุ 100.5FM และใช้ทรัพยากรเสียง-ภาพอื่นๆ ใน MOAFTR
มีวิธีการใดที่โดดเด่นกว่าวิธีอื่นทั้งหมดไหม?
ไม่มีครับ ผมคิดว่าการยึดติดกับวิธีเดียวเป็นความผิดพลาด นอกจากปัจจัยเรื่องความเบื่อหน่ายแล้ว ผมยังพบว่าตัวเองเรียนรู้สิ่งต่างๆ ผ่านวิธีการต่างๆ มีการแลกเปลี่ยนความรู้กันเมื่อคุณใช้กลยุทธ์การเรียนรู้หลายวิธี
คุณเริ่มเรียนการอ่านและเขียนภาษาไทยเร็วแค่ไหน?
ทันทีเลยครับ ผมเป็นคนเรียนรู้ด้วยภาพดังนั้นการฝึกเขียนเป็นเรื่องสำคัญ
คุณพบว่าการเรียนรู้การอ่านและเขียนภาษาไทยยากไหม?
ใช่ครับ แต่จำเป็นต้องทำ และงานหนักที่ผมทุ่มเทให้มันได้ผล ผมสามารถอ่านหนังสือพิมพ์ นิตยสาร และหนังสือได้เร็วเกือบเต็มที่และเข้าใจสิ่งที่อ่านได้มากที่สุด
‘อ๋อ’ แรกของคุณคืออะไร?
ผมจำไม่ได้ครับ ผมมี ‘อ๋อ’ เล็กๆ หลายครั้งเมื่อรู้ว่าผมแก้ปัญหาที่เคยงงได้แล้ว
คุณเรียนรู้ภาษาอย่างไร?
ด้วยความอยากรู้อยากเห็นตามธรรมชาติ ผมต้องการรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในสังคมที่ผมอาศัยอยู่ ดังนั้นผมอ่านหนังสือพิมพ์ ดูโทรทัศน์ และสังเกตและฟังผู้คน ในทางเดียวกัน ผมไม่สามารถเรียนรู้ภาษาได้ถ้าผมไม่ได้อยู่ในประเทศนั้น เพราะไม่มีแรงจูงใจ
จุดแข็งและจุดอ่อนของคุณคืออะไร?
ผมเป็นนักเรียนที่มีระบบสามารถนำข้อมูลมาสร้างรูปแบบของความรู้ที่คงอยู่กับผม ในด้านลบ ผมไม่ค่อยมั่นใจในการใช้ภาษาไทยพูดคุย ผมมักจะใช้เมื่อจำเป็นเท่านั้น
ความเข้าใจผิดที่ใหญ่ที่สุดสำหรับนักเรียนที่เรียนภาษาไทยคืออะไร?
ความเข้าใจผิดทั่วไปคือภาษาไทยยากเกินไปที่จะเรียนรู้ อีกอย่างคือการเข้าใจว่าการควบคุมโทนเสียงไม่ใช่เรื่องสำคัญ
คุณพอจะพูดภาษาอื่นได้ไหม?
ฝรั่งเศส กรีก สวีเดน เวียดนาม ประสบการณ์เวียดนามมีค่ามากที่สุดสำหรับการเรียนรู้ภาษาไทยเพราะมันแนะนำให้ผมรู้จักภาษาที่มีเสียงสูงต่ำ นอกจากนี้การออกเสียง โทนเสียง และไวยากรณ์ยังคล้ายกันมาก ในการพูดภาษาไทย ผมต้องให้ความสนใจเป็นพิเศษกับความยาวของสระ และคำที่ผมพูดจะเข้าใจได้
คุณเป็นโปรแกรมเมอร์คอมพิวเตอร์หรือมีประสบการณ์การเขียนโปรแกรมหรือไม่?
ใช่ครับมากทีเดียว ผมได้สร้างเครื่องมือหลายอย่างเพื่อช่วยการเรียนภาษาไทยของผม (เครื่องฝึกคำศัพท์ภาษาไทยแบบหลายตัวเลือก โปรแกรมจำลองแป้นพิมพ์ และอื่นๆ)
คุณมีความสนใจในดนตรีไหม?
ไม่ครับ ผมชอบลูกทุ่ง และดนตรีแปลกๆ จากทั่วโลก (ไม่รู้ทำไม เพลงเต้นรำอาร์เมเนียเป็นฉากหลังที่ยอดเยี่ยมสำหรับการฝึกแฟลชการ์ดของผม) แต่มันไม่ใช่ความหลงใหล
คุณเรียนภาษาอื่นพร้อมกับภาษาไทยหรือไม่?
ไม่ครับ
คุณมีคำแนะนำอะไรให้กับนักเรียนภาษาไทย?
อย่างแรก แรงจูงใจคือทุกอย่างเมื่อพูดถึงการเรียนภาษาไทย (หรือการเรียนรู้อะไรก็ตาม) รักษาแรงจูงใจของคุณให้มีชีวิตอยู่ แรงจูงใจมักจะกระตุ้นได้เมื่อคุณเห็นความก้าวหน้าที่ชัดเจน
อย่างที่สอง ต้องยืดหยุ่นและตระหนักในทุกด้านของการศึกษาของคุณ ตัวอย่างเช่น มีงานวิจัยมากมายที่แสดงให้เห็นว่าเราเรียนรู้ดีที่สุดถ้าเราศึกษาที่ระดับเพียงเหนือกว่าความสามารถของเรา; ไม่ง่ายเกินไปและไม่ยากเกินไป ดังนั้นผู้เริ่มต้นที่สมบูรณ์จะไม่ได้อะไรจากการดู ‘ละคร’ ทางทีวี หรืออ่านบทแปลภาษาไทยของ ‘Gorky Park’ เริ่มด้วยการ์ตูนโดราเอมอนและวิดีโอ AUA
แต่นั่นก็หมายความว่าเราต้องปรับการศึกษาอยู่เสมอเมื่อเราพัฒนาขึ้น; เราต้องท้าทายระดับความสามารถของเราอยู่เสมอ
อย่างที่สาม วิธีการเรียนรู้ที่ทรงพลังมากคือการบังคับให้ตัวเอง *คิด* เป็นภาษาไทย มันคล้ายกับกระบวนการจินตนาการที่นักกีฬาระดับสูงได้รับการฝึกฝน สมองไม่สามารถแยกแยะได้ง่ายระหว่างการสนทนาที่จินตนาการกับความเป็นจริง ดังนั้นภาษาไทยที่คุณพูดกับตัวเองมีแนวโน้มที่จะพร้อมใช้งานเมื่อคุณจำเป็นต้องใช้ และถึงแม้ว่ามันจะรู้สึกแปลกๆ มันก็ยังดีกว่าการทำให้การสนทนาเป็นเรื่องเละเทะ
อย่างที่สี่ มีวิธีการเรียนรู้ที่หลากหลายและนำกลับมาใช้ใหม่ นั่นคือ คุณอาจจะเคยดูรายการ ‘ละคร’ และเลิกดูเพราะมันยากเกินไป หลังจากหกเดือนลองดูอีกครั้งและคุณอาจจะประหลาดใจว่าคุณพัฒนาขึ้นมากแค่ไหน มีตัวชี้วัดความก้าวหน้าของคุณที่ชัดเจน เช่นเดียวกับคนที่คุณเคยดิ้นรนที่จะเข้าใจการสนทนา หรือหนังสือพิมพ์ที่คุณเคยมีปัญหา
อย่างที่ห้า (แม้ว่าอันนี้จะเป็นมุมมองส่วนตัวมาก): อย่า ‘ฟังแบบไม่ตั้งใจ’ คุณอาจคิดว่าคุณกำลังซึมซับภาษาไทยเมื่อคุณเปิดทีวีเป็นฉากหลังในขณะที่ตรวจสอบอีเมลของคุณ แต่ในกรณีของผม การฟังแบบไม่ตั้งใจนี้สอนให้ผมปิดและละเลยภาษาไทยที่พูดเป็นเสียงพื้นหลังที่ไม่มีความหมาย ซึ่งตรงข้ามกับสิ่งที่ผมต้องการ
ถ้าผมฟังตอนนี้ ผมจะพยายามทำความเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นให้มากขึ้น ดียิ่งกว่านั้นในระดับปัจจุบันของผมคือการดาวน์โหลด MP3 จาก ข่าว VOA Thai ใส่หูฟังและฟังมันหลายๆ ครั้ง เขียนสิ่งที่คิดว่าฟังได้ (VOA มีบทถอดเสียงด้วย ดังนั้นผมสามารถตรวจสอบได้ว่าผมทำได้ดีแค่ไหน)
ริค แบรดฟอร์ด,
ผู้เรียนภาษาไทยที่ประสบความสำเร็จ
ชุดบทสัมภาษณ์: สัมภาษณ์ผู้เรียนภาษาไทยที่ประสบความสำเร็จ…
หากคุณเป็นผู้เรียนภาษาไทยที่ประสบความสำเร็จและต้องการแบ่งปันประสบการณ์ของคุณ กรุณา ติดต่อฉัน ผมยินดีที่จะได้ยินเรื่องราวของคุณ
English: 
Español: 
Español: