บทความนี้ใช้เวลาอ่านประมาณ 10 นาที ยังไม่มีเวลาตอนนี้ใช่ไหม? ไม่เป็นไร ส่งบทความเวอร์ชันไม่มีโฆษณาไปที่อีเมลของคุณ แล้วกลับมาอ่านภายหลังได้!
This article was originally posted on WomenLearnThai.com.
สัมภาษณ์นักเรียนรู้ภาษาที่ประสบความสำเร็จ…
การเรียนรู้ภาษาไทยนั้นอาจจะเป็นการเดินทางที่โดดเดี่ยว แม้นักเรียนจะมีครู ภรรยาชาวไทย หรือเพื่อนชาวไทย การแนะนำจากผู้เรียนภาษาที่ประสบความสำเร็จก็ยังคงเป็นสิ่งสำคัญ
และบ่อยครั้งที่ฉันเจอคำถามจากผู้เริ่มต้นที่ถามถึงประสบการณ์จริง ฉันจึงคิดว่าจะถามคำถามเดียวกันนี้กับผู้เรียนภาษาไทยที่ผ่านระดับเริ่มต้นไปแล้ว อย่างดีทีเดียว
และถ้าคุณได้อ่าน โพสต์ก่อนหน้านี้เกี่ยวกับคริส, คุณจะรู้ว่าเขาเป็นคนหนึ่งเช่นนั้น
สัมภาษณ์คริส พิราซซี่…
ชื่อ: คริส พิราซซี่
สัญชาติ: สหรัฐอเมริกา
ช่วงอายุ: 30-40
เพศ: ชาย
ที่อยู่: ปาย แม่ฮ่องสอน ประเทศไทย
อาชีพ: วิศวกรซอฟต์แวร์
เว็บไซต์(s)
Slice of Thai
Thailand Fever
Word in the Hand Inc. (ซอฟต์แวร์ PDA นี้มีพื้นฐานจากพจนานุกรมไทยน้ำเก่า)
เว็บไซต์(s) ที่เกี่ยวข้องน้อยกว่า:
All About Pai (ที่ที่ฉันอาศัยอยู่)
Lurkertech (เทคโนโลยีและความขบขัน)
ระดับภาษาไทยของคุณคืออะไร?
ระดับกลาง (ฉันรู้มากในบางเรื่องเช่น การออกเสียงภาษาไทย แต่การใช้ทั่วไปยังอยู่ในระดับกลางแน่นอน)
คุณพูดภาษาไทยแบบสตรีท ภาษาอีสาน หรือภาษาที่ใช้ในงาน?
ภาษาไทยสตรีท
อะไรคือเหตุผลที่คุณเรียนภาษาไทย?
ผมอยากหนีจากซิลิคอนวัลลีย์ ในแคลิฟอร์เนีย และในเวลานั้นพม่าเองก็กำลังมีการปฏิวัติอยู่แล้วด้วย
คุณอาศัยอยู่ในประเทศไทยหรือไม่? ถ้าใช่ คุณมาถึงเมื่อไร?
ใช่ครับ ผมเดินทางมาเป็นบางช่วงในระหว่างปี 1999-2003 และเต็มเวลาในปี 2003 จนถึงปัจจุบัน
คุณเรียนภาษาไทยนานแค่ไหนแล้ว?
ตั้งแต่ปี 1998 ครับ
คุณเริ่มเรียนภาษาไทยทันที หรือใช้แนวทางหลายอย่าง?
ผมเริ่มเรียนภาษาไทยเพราะคิดแบบไม่เข้าท่าว่าคนไทยจะไม่พูดภาษาอังกฤษก่อนการเดินทางครั้งแรกของผม
ผมได้เข้าร่วมคลาสเรียนภาษาไทยในวันอาทิตย์ ที่เปิดสอนโดยอาสาสมัครคนไทย-อเมริกันในวัดไทยที่แคลิฟอร์เนีย (ที่แถวซานฟรานซิสโกนั้นมีวัดไทยมากกว่าสามแห่ง)
ซึ่งมันสนุกดี ผมก็เลยเรียนต่อไป โดยไปเกือบทุกอาทิตย์ที่คลาสยังเปิดตั้งแต่ปลายปี 1998 ถึง 2003
คุณได้ทำตามตารางการเรียนอย่างสม่ำเสมอหรือไม่?
ครับ จริงๆ แล้วผมแทบจะเป็นนักเรียนคนเดียวตลอดกาลของคลาสภาษาไทยวันอาทิตย์แบบไม่เป็นทางการที่ทำการบ้านและใช้การ์ดคำศัพท์เพื่อฝึกภาษาจริงๆ
คุณได้ลองวิธีการใดในการเรียนภาษาไทยบ้าง?
ส่วนใหญ่จะเป็นการเรียนจากครูคนไทย-อเมริกันในแคลิฟอร์เนีย (บางคนเป็นอาสาสมัคร บางคนก็รับเงิน)
หนังสือของ Benjawan Poomsan Becker “Thai for Beginners” เป็นประโยชน์มาก
ยังชอบหนังสือของ Higbie และ Thinsan “Thai Reference Grammar” ด้วย
ทำการ์ดคำศัพท์กองใหญ่มากๆ ของพยัญชนะ สระ และคำศัพท์
มีวิธีการไหนที่เด่นกว่าอื่นๆ หรือไม่?
การเรียนกับครูและการ์ดคำศัพท์เป็นวิธีที่ดีที่สุด
อีกหนึ่งสิ่งที่ผมพบว่าสำคัญมากแต่มักขาดหายไปจากโปรแกรมเรียนทั้งหมดของภาษาไทย คือ ในวันแรกของการเรียนภาษาไทย นักเรียนควรนั่งกับครูและฝึกซ้อมเสียงทั้งหมดของภาษาไทย (ทั้งพยัญชนะ สระ และเสียงวรรณยุกต์) ซึ่งไม่เกี่ยวกับวิธีการเขียนในอักษรไทย นักเรียนควรซ้อมเสียงที่ยากๆ กับครูจนกว่านักเรียนจะสามารถทำและเข้าใจเสียงทั้งหมดที่แตกต่างจากภาษาอังกฤษได้
ครูควรตรวจสอบเสียงที่นักเรียนทำและแก้ไขการออกเสียงของนักเรียนจนกว่านักเรียนจะสามารถทำเสียงแต่ละเสียงได้อย่างถูกต้อง (กล่าวคือครู ซึ่งเป็นผู้ฟังที่เป็นเจ้าของภาษา สามารถบอกได้ว่านักเรียนกำลังพยายามทำเสียงไหน) ในบางความหมาย ครูก็ทำหน้าที่เป็น “ผู้ฝึกเสียง” ให้กับนักเรียน
ครูควรพูดคำให้นักเรียนและตรวจสอบว่านักเรียนสามารถระบุและแยกเสียงที่ได้ยินแต่ละเสียงได้อย่างถูกต้อง ถ้าต้องใช้เวลา 5 ช่วงฝึกทำการนี้ ก็ต้องทำ มันคุ้มค่า
ครูต้องฝึกไม่เพียงแค่ 5 เสียงวรรณยุกต์ และสระไทยทั้งหมด รวมถึงสระ อื ที่ยาก แต่ยังให้แน่ใจว่านักเรียนสามารถสร้างและแยกแยะ b/bp/p และ d/dt/t และเสียงพยัญชนะอื่นๆ ที่ภาษาอังกฤษไม่มีได้อย่างถูกต้อง
โปรดทราบด้วยว่าการฝึกเสียงที่ภาษาอังกฤษมีอยู่แล้วนั้นสำคัญ เพราะเสียงหลายเสียงมีการแจกแจงที่ต่างกันในภาษาไทย ยกตัวอย่างเช่น ถึงแม้ว่าเสียง b, bp, และ p จะปรากฏในภาษาอังกฤษ คำที่แตกต่างก็มีแจกแจงเสียงที่ต่างกันกับในภาษาไทย แต่ในภาษาไทย ไม่เหมือนอังกฤษ เราจะมี 3 คำที่ต่างกันโดยเสียง b, bp, และ p เช่น ใบ bai (ใบไม้) ไป bpai (ไป) และ ภัย pai (อันตราย)
เพื่อสนองนิยมนักเรียนที่ต้องการความสำเร็จเร็ว ครูสามารถฝึกเสียงพยัญชนะ สระ และวรรณยุกต์โดยใช้คำจริงๆ ได้ เช่นดังนี้ (จาก intro ของหนังสือ 2009 Paiboon dic):
- ดี dii (ดี) ตี dtii (ตี) ที tii (ที)
- เดา dao (เดา) เตา dtao (เตา) เทา tao (เทา)
- ใบ bai (ใบ) ไป bpai (ไป) ภัย pai (ภัย)
- เบ็ด bèt (เบ็ด) เป็ด bpèt (เป็ด) เผ็ด pèt (เผ็ด)
- นา naa (นา) งา ngaa (งา)
- ถุง tǔng (ถุง) ถึง tʉ̌ng (ถึง)
- กลัว gluua (กลัว) เกลือ glʉʉa (เกลือ)
- ซี sii (ซี), สี่ sìi (สี่), สี sǐi (สี)
แต่ในช่วงนี้ ทั้งนักเรียนและครูควรมุ่งเน้นไปที่เสียง ไม่ใช่คำหรือความหมายหรือไวยากรณ์ นักเรียนจะมีความต้องการตามธรรมชาติที่จะก้าวไปสู่ประโยคเต็มๆ เช่น “บาร์อยู่ที่ไหน?” และ “ผัดไทยจานนั้นราคาเท่าไหร่?”แต่ครูต้องแนะนำนักเรียนให้เน้นเสียงเป็นลำดับแรกเสมอ (อาจต้องบังคับอยู่บ้าง)
ผมค้นพบว่าสิ่งนี้มีความสำคัญมากโดยบังเอิญ วันแรกที่ผมไปเรียนภาษาไทยที่วัดไทยในแคลิฟอร์เนีย ผมเป็นนักเรียนคนเดียว จึงได้นั่งกับครูและฝึกเสียง เพราะนั่นคือสิ่งที่อยู่ในหน้าแรกของ “Thai for Beginners.” มันช่วยผมมากเลยครับ
นักเรียนส่วนใหญ่ต้องการจะ “ข้ามขั้น” ไปเรียนคำและวลีเลย แต่จากประสบการณ์ที่ผมเคยเห็น (และตอนนี้ผมได้เห็นคนเรียนภาษาไทยที่วัดหลายร้อยคนแล้ว) ความใจร้อนนี้ทำให้ความสามารถในการใช้ภาษาไทยในระยะยาวเสียหายอย่างมากเพราะพวกเขาเรียนคำผิดวิธีตั้งแต่ต้น: หลายคนไม่รู้ว่า ใบ ไป และ ภัย เป็นคำที่ต่างกันในภาษาไทย จนกระทั่งหลังจากที่คาดว่าพวกเขาได้ “เรียนรู้” คำเหล่านี้แล้ว นี่ทำให้พวกเขาแทบจะไม่เข้าใจคนไทย หรือพูดให้คนไทยเข้าใจแทบไม่ได้
เมื่อพวกเขาตระหนักว่าควรเรียนเสียงก่อน ก็สายเกินไปแล้ว: พวกเขาสะสมพจนานุกรมภาษาไทยที่ผิดอยู่ในหัวเยอะมาก การทำให้การเรียนรู้ที่ผิดพลาดนั้นเลือนหายมันยากกว่าการเรียนเสียงอย่างถูกต้องเยอะเลยครับ
นักเรียนที่ไม่มีโอกาสพบกับเจ้าของภาษาไทย ก็ยังคุ้มค่าที่จะใช้เวลาช่วงแรกในการทำความคุ้นเคยกับเสียงผ่านเว็บไซต์และซอฟต์แวร์ที่มีอยู่ นั่นคือส่วนหนึ่งที่ทำให้ผมสร้างหน้าเว็บเกี่ยวกับเสียงภาษาไทยในเว็บไซต์งานอดิเรกของผมslice-of-thai.com.
เพิ่มเติมนิดเดียว ไม่สำคัญว่าวิธีการถอดคำอักษรที่ครูใช้ในช่วงแรกนี้ต้องเป็นแบบใด ขอแค่วิธีนั้นสามารถเขียนเสียงต่าง ๆ ด้วยสัญลักษณ์ที่แตกต่าง (นั่นคือถ้าวิธีการถอดคำอักษรนั้นครบถ้วน) การเน้นอยู่ที่เสียง ไม่ใช่การเขียน นักเรียนไม่ควรหมกมุ่นกับการสะกดที่คล้ายภาษาอังกฤษที่ใช้ในการถอดคำอักษร
ครูต้องบอกนักเรียนตั้งแต่แรกว่าอย่าใช้การถอดคำอักษรเป็นตัวแนะนำการออกเสียงแต่ละคำ แต่ควรใช้หูของนักเรียนเป็นตัวชี้แนะเพียงอย่างเดียว และมองสัญลักษณ์การถอดคำอักษรเป็นแค่สัญลักษณ์ที่แสดงถึงเสียงที่พวกเขาได้ยิน
ด้วยคำแนะนำนี้ นักเรียนจะสามารถหลีกเลี่ยงอุปสรรคใหญ่และการเสียเวลา ที่เกิดขึ้นกับนักเรียนมากมายที่หมกมุ่นในระบบการถอดคำอักษร
ทางทฤษฎี ครูอาจจะละวิธีการถอดคำอักษรไปเลย และเริ่มด้วยอักษรไทยในช่วงแรก (ซึ่งในกรณีนี้นักเรียนจะไม่มีการเปรียบเทียบกับการสะกดภาษาอังกฤษแน่นอน!) แต่ปัญหาคือ อักษรไทยมีหลายวิธีในการเขียนเสียงเดียวกัน ทำให้นักเรียนสับสนเกินจำเป็นขณะที่ควรเน้นการเรียนเสียงภาษาไทย
คุณเริ่มต้นอ่านและเขียนภาษาไทยเร็วแค่ไหน?
ตั้งแต่แรกเลยครับ เริ่มจากพยัญชนะเพียงไม่กี่ตัว (ตามที่เห็นใน “Thai for Beginners”)
คุณรู้สึกว่าการเรียนอ่านและเขียนไทยยากไหม?
ไม่มาก แต่ผมคุ้นเคยกับการเรียนรู้ “รหัส” ใหม่ๆ จากการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์อยู่แล้วครับ
ช่วง ‘อ๋อ!’ ของคุณคืออะไรครับ?
สำหรับผม คงไม่มีช่วงนั้นเลย ผมแค่เรียนรู้ทีละเล็กทีละน้อย ช่วยได้อีกตรงที่การเรียนภาษาไทยของผมเชื่อมโยงกับการหนีจากความเหน็ดเหนื่อยในงานวิศวกรรมที่ Silicon Valley ทำให้ผมมีแรงจูงใจครับ
คุณเรียนภาษาอย่างไร?
แฟลชการ์ด ผมไม่ค่อยชอบซอฟต์แวร์หรือหนังสือที่พยายามสอนทีละขั้นตอนทีละน้อยๆ ผมชอบให้มีหนังสืออ้างอิงขนาดใหญ่ มีการวิเคราะห์ภาษาที่ชัดเจน แล้วค่อย ๆ หยิบมันออกมาทีละน้อย ๆ (วิธีการแบบ “บนลงล่าง”) ผมรู้ว่าคนอื่นบางคนชอบวิธีตรงกันข้ามคือ “ล่างขึ้นบน” เพราะรู้สึก (หรือดูเหมือน) ว่าได้ผลเร็ว แต่สำหรับไทยยังไม่มีหนังสืออ้างอิงแบบนั้น นอกจากอาจจะมีเล่มของ Higbie ที่มีแค่ไวยากรณ์และต้องการการวิเคราะห์และการจัดให้เข้าที่อีกหน่อย
จุดแข็งและจุดอ่อนของคุณคืออะไร?
ผมวิเคราะห์สิ่งต่าง ๆ ได้ดี เลยเข้าใจไวยากรณ์และกฎการสะกด/การออกเสียงได้เร็ว แต่ผมไม่ชอบพูดแบบทันทีหรือแบบด้นสด ฉะนั้นไม่เหมือนผู้เรียนบางคนที่ “เล่นกล” ได้คำศัพท์ภาษาไทยจากการคุยกับคนไทยในแบบสนทนาข้างทาง, ผมเรียนรู้คำศัพท์ได้ช้ากว่าจากการศึกษาด้วยตนเองมากกว่า
ความเข้าใจผิดแบบใหญ่หลวงเกี่ยวกับการเรียนภาษาไทยสำหรับนักเรียนคืออะไร?
ที่เข้าใจผิดเลยคือการคิดว่าระบบถอดคำอักษรจะแสดงวิธีการออกเสียงภาษาไทยให้ได้ ดูด้านบนครับ
คุณใช้ภาษาอื่นได้ไหม?
เคยรู้ภาษาฝรั่งเศส แต่ตอนนี้ถ้าพูดฝรั่งเศส คำและไวยากรณ์ไทยจะออกมาซะงั้น คงมีที่ว่างสำหรับภาษาพิเศษเพียงหนึ่งภาษาในหัวผม
คุณได้เรียนภาษาอื่นพร้อมกับภาษาไทยหรือเปล่า?
เปล่าครับ
คำแนะนำสำหรับนักเรียนที่เรียนภาษาไทยคืออะไร?
อ่านคำแนะนำเกี่ยวกับ “การเรียนเสียงก่อน” ด้านบนครับ
คริส พิรัชชี่
Slice of Thai | Thailand Fever | New Thai & English Pocket Dictionary
คำแนะนำที่มีประโยชน์เกี่ยวกับการเรียนเสียง…
คริส ขอบคุณที่ให้เวลาแบ่งปันประสบการณ์การเรียนรู้ของคุณ คำแนะนำเกี่ยวกับการฝึกเสียงของคุณเป็น ‘อ๋อ!’ สำหรับผม
ผมเข้าใจได้เลยว่าการเริ่มต้นด้วยการฝึกเสียงสามารถหลีกเลี่ยงความผิดหวังที่จะไม่เข้าใจได้โดยเฉพาะกับภาษาแบบเสียงสูงต่ำอย่างภาษาไทย
มีซีรีย์หนังสือภาษาไทยทั้งชุดที่ช่วยฝึกเสียงต่างๆ ผมซื้อจากร้าน Chula แต่สั่งออนไลน์ได้ที่ SE-Ed ด้วยครับเรียนรู้การอ่านภาษาไทยแนวใหม่ ชุดที่ 1 – 7 โดย สุไว สุนทร์.
ชุดบทความ: สัมภาษณ์ผู้เรียนภาษาไทยที่ประสบความสำเร็จ…
เนื่องจากผมเชื่อในความสำคัญของการรับคำแนะนำจากผู้ที่มีประสบการณ์ในการเรียนภาษาไทย ซีรีส์นี้จึงจะดำเนินต่อไป ถ้าคุณเป็นผู้เรียนภาษาไทยที่ประสบความสำเร็จและอยากแบ่งปันความรู้ให้กับผู้ที่กำลังศึกษาอยู่ ติดต่อมาได้เลย เราจะได้ทำให้มันเกิดขึ้น
English: 
Español: 
Español: