สไตล์ไทย: รู้สึกเหมือนเป็นคนไทย: อย่าเศร้านะ

รู้สึกเหมือนคนไทย แนะนำ…

This article was originally posted on WomenLearnThai.com.

คุณอาจจะเคยอ่านโพสต์แรกของฉัน Be Happy ใน Feeling Like A Thai Series และอาจจะรู้สึกน้อยใจที่เห็นคำอารมณ์ต่าง ๆ มากมายที่ต้องเรียนรู้เพื่อแสดงออกอย่างเป็นธรรมชาติในภาษาไทย เมื่อคุณคิดว่าคุณสามารถแสดงออกได้ดี บางครั้งคุณอาจถูกเข้าใจผิดโดยเจ้าของภาษา และ/หรือไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเขาถึงมีปฏิกิริยาเช่นนั้นเมื่อคุณรู้สึกต่างออกไป

เพื่อขยายความ การรู้สึกเหมือนคนไทย หมายถึงการเข้าใจว่าคนไทยจะคิดและรู้สึกอย่างไรต่อสถานการณ์ต่าง ๆ ในความเห็นของฉัน คุณอาจจะไม่มีทางรู้สึกเหมือนคนไทยแท้ ๆ เว้นแต่คุณจะอาศัยอยู่ ทำงาน และเข้าสังคมกับคนไทยมาหลายสิบปี และ/หรือมีครอบครัวคนไทย เพราะเพื่อที่จะเข้าใจว่าคนไทยคิดและรู้สึกอย่างไร คุณควรเข้าใจวัฒนธรรมไทย ประเพณี ความเชื่อ บุคลิก ทัศนคติ และวิธีที่คนไทยแสดงออก การเข้าใจสิ่งเหล่านี้อาจต้องใช้เวลาตลอดชีวิต นอกจากนี้ คำต่าง ๆ ไม่สามารถแปลตรงตัวเป็นภาษาอื่นได้เสมอไป การเข้าใจคำหนึ่งคุณต้องเข้าใจความหมายที่ละเอียดของคำนั้นด้วย

ตัวอย่างเช่น หากคุณกำลังมองหาในหนังสือวลีหรือพจนานุกรมสำหรับการแปลคำว่า ‘sorry’ ส่วนใหญ่คุณอาจจะแปลเป็น ขอโทษ /kŏr-tôd/ แต่คุณรู้ไหมว่ามันใช้เฉพาะเมื่อคุณต้องการขอโทษใครสักคน และไม่ใช่เมื่อคุณรู้สึกเสียใจเมื่อได้ยินข่าวเศร้า ในกรณีนั้นเราจะใช้คำว่า เสียใจ /sĕar-jai/ ดังนั้นคุณควรเรียนรู้ที่จะดูคำนิยามด้วย ซึ่งเป็นการบอกความหมายที่แน่นอนของคำ ไม่ใช่แค่การแปลตรง ๆ ส่วนตัวฉันเชื่อว่าหนังสือภาษาหรือพจนานุกรมที่ดีควรมีคำจำกัดความที่ครอบคลุม คำอธิบายการใช้ และประโยคตัวอย่าง เพื่อช่วยให้คุณเข้าใจความหมายของคำใหม่อย่างถูกต้อง

มีหลายปัจจัยตามที่กล่าวมาข้างต้นที่อาจส่งผลต่อวิธีการและเวลาที่จะใช้คำอารมณ์ต่าง ๆ ดังนั้นในซีรีส์นี้ ฉันได้เขียนรายการคำอารมณ์ต่าง ๆ เพื่อช่วยให้คุณใช้คำที่ถูกต้องในการแสดงความรู้สึกในภาษาไทย รวมถึงคำอธิบายเกี่ยวกับวิธีและเวลาที่จะใช้พวกมัน มีทั้งหมดหกโพสต์; ‘Be happy’, ‘Don’t be sad’, ‘Oh no! A Thai is angry!’, ‘So scary!’, ‘I’m confused. What have I done wrong?’ และสุดท้าย ‘Wheel of Feelings’.

สำหรับผู้ที่ยังไม่ได้อ่าน โพสต์แรก ของฉัน ฉันแนะนำให้คุณอ่านก่อนที่จะเรียนรู้คำศัพท์ในโพสต์นี้ มีหลักการและจุดไวยากรณ์ที่คุณต้องเข้าใจเพื่อช่วยให้คุณสร้างประโยคได้อย่างถูกต้องเพื่อแสดงความรู้สึกของคุณ หลังจากอ่านนั้นแล้ว คุณพร้อมที่จะเรียนรู้ต่อไป โชคดีและอย่าท้อแท้!

รู้สึกเหมือนคนไทย: อย่าเศร้าใจ…

จุดไวยากรณ์: ในภาษาไม่เสมอไปที่จะมีคำกริยาที่แสดงอารมณ์ตรง ๆ ที่ใช้ในการบอกถึงความรู้สึกของคน เราบางครั้งใช้คำประเภทอื่น ๆ เช่น คำขยาย (คำคุณศัพท์หรือคำวิเศษณ์) หรือคำนาม เพื่อพยายามอธิบายความรู้สึกของเราให้ดีที่สุดตามที่เราทำได้ และมีกฎไวยากรณ์บางประการที่คุณควรรู้ ต่อไปนี้เป็นวิธีต่าง ๆ ในการสร้างประโยคเพื่อบ่งบอกถึงความรู้สึกของคน

คำกริยาโดยตรง / รูปแบบคำกริยาตรง (Active Voice)…

เขาเสียใจ /kăo sĕar-jai/ = เขา/เธอเศร้า

เสียใจ /sĕar-jai/ เป็นคำกริยาแสดงอารมณ์ตรงซึ่งสามารถใช้หลังประธานเพื่อบ่งบอกถึงความรู้สึกของประธาน

ตัวอย่างเพิ่มเติม:

เขาเศร้าใจ /kăo săo-jai/ = เขา/เธอเศร้าใจ
เขาเหนื่อยใจ /kăo nùeay-jai/ = เขา/เธอเหนื่อยใจ
เขาอับอาย /kăo ub-aai = เขา/เธออาย

หมายเหตุ:

1) คำขยายปฏิเสธ ไม่ /mâi/ ใช้ก่อนคำที่มันขยาย ยกเว้นคำนาม เช่น เขาไม่เสียใจ /kăo mâi sĕar-jai/ = เขา/เธอไม่เศร้า

2) ปฏิเสธในไวยากรณ์และตรรกะ (ของคำ, ข้อความ, หรือข้อเสนอ) คือการแสดงการปฏิเสธ, การไม่เห็นด้วย, หรือการปฏิเสธ; การกล่าวหรือยืนยันว่าสิ่งหนึ่งไม่เป็นจริง

การแสดงความรู้สึกของคนโดยใช้คำขยายคุณภาพ (คำคุณศัพท์หรือคำกริยาวิเศษณ์)…

เขารู้สึกแย่ /kăo rûu-sùek yâe/ = เขา/เธอรู้สึกแย่

คำกริยาแสดงอารมณ์ รู้สึก /rûu-sùek/ = รู้สึก

แย่ /yâe/ เป็นคำขยายคุณภาพ (คำคุณศัพท์หรือคำกริยาวิเศษณ์) ที่แปลว่า แย่, น่ากลัว และไม่ใช่คำกริยาแสดงอารมณ์ตรง ดังนั้นคุณต้องใช้คำว่า รู้สึก /rûu-sùek/ ซึ่งเป็นคำกริยาแสดงอารมณ์ตรงที่ใช้หลังประธานเพื่อบอกว่าประธานรู้สึกตามคำขยายคุณภาพที่ระบุ

ตัวอย่างเพิ่มเติม:

เขารู้สึกล้มเหลว /kăo rûu-sùek /ó’m-lăew/ = เขา/เธอรู้สึกล้มเหลว
เขารู้สึกไร้ค่า /kăo rûu-sùek rái-kâa/ = เขา/เธอรู้สึกไร้ค่า
เขารู้สึกต่ำต้อย /kăo rûu-sùek dtùm-dtôi/ = เขา/เธอรู้สึกต่ำต้อย

หมายเหตุ: คำขยายปฏิเสธ ไม่ /mâi/ ใช้ก่อนคำที่มันขยาย ยกเว้นคำนาม เช่น เขาไม่รู้สึกแย่ /kăo mâi rûu-sùek yâe/ = เขา/เธอไม่รู้สึกแย่

การแสดงความรู้สึกของคนโดยใช้คำนามสถานะ…

1) เขารู้สึกทุกข์ /kăo rûu-sùek tóok/ = เขา/เธอรู้สึกทุกข์
2) เขาเป็นทุกข์ /kăo bpe’n tóok/ = เขา/เธออยู่ในความทุกข์
3) เขามีทุกข์ /kăo mee tóok/ = เขา/เธอมีความทุกข์

Advertisement

ทั้งสามประโยค = เขา/เธอไม่มีความสุข, เครียด หรืออยู่ในความทุกข์

1) คำกริยาแสดงอารมณ์ รู้สึก /rûu-sùek/ = รู้สึก
ทุกข์ /tóok/ เป็นคำนามสถานะที่หมายถึง ความยากลำบาก, ความทุกข์, ความทรมาน และไม่ใช่คำกริยาแสดงอารมณ์ตรง ดังนั้นคุณต้องใช้คำว่า รู้สึก /rûu-sùek/ ซึ่งเป็นคำกริยาแสดงอารมณ์ตรงที่ใช้หลังประธานเพื่อบอกว่าประธานรู้สึกบางอย่างตามประโยค 1 ข้างต้น

2) คำกริยาสถานะ/สถานะของการเป็น เป็น /bpe’n/ = เป็น (ใช้หน้าคำนาม) เราสามารถบรรยายว่าบุคคลอยู่ในสถานะที่มีความยากลำบากตามประโยค 2 ข้างต้น

3) คำกริยาการมีอยู่ มี /mee/ = มี, เป็นเจ้าของ, ครอบครอง, มีอยู่, ประกอบด้วย, มีส่วน (ใช้หน้าคำนาม), ประสบกับ หรืออธิบายว่าบุคคลมีหรือประสบกับความยากลำบากในใจตามประโยค 3 ข้างต้น

ตัวอย่างเพิ่มเติม:

เขาเป็นแผลในใจ /kăo bpe’n plăe nai jai/ = เขา/เธออยู่ในสถานะที่มีแผลในใจ (รู้สึกเจ็บปวด)

เขามีแผลในใจ /kăo mee plăe nai jai/ = เขา/เธอมีแผลในใจ (รู้สึกเจ็บปวด)

เขาไม่มีความสุข /kăo mâi mee kwaam+sóok/ = เขา/เธอไม่มีความสุข เขา/เธอไม่พอใจ เขา/เธอไม่มีความสุขในชีวิต

หมายเหตุ: คำขยายปฏิเสธ ไม่ /mâi/ ใช้ก่อนคำที่มันขยาย ยกเว้นคำนาม ดังนั้นเราจะไม่พูดว่า ‘เขารู้สึกไม่ทุกข์ /kăo rûu-sùek mâi tóok/’

การแสดงความรู้สึกของคนโดยใช้คำนามนามธรรม…

(ซึ่งมีอยู่ในความคิดหรือเป็นแนวความคิดแต่ไม่มีตัวตนจริงหรือไม่เป็นสิ่งที่จับต้องได้)

1) เขา(รู้สึก)มีภาระหนักหน่วง /kăo (rûu-sùek) mee paa-rá nùk-nùang/ = เขา/เธอรู้สึกมีภาระหนัก เขา/เธอรู้สึกเผชิญภาระหนัก

2a) เขา(รู้สึก)มีความทุกข์ /kăo (rûu-sùek) mee kwaam+tóok/ = เขา/เธอรู้สึกมีความทุกข์ เขา/เธอรู้สึกเผชิญความทุกข์

2b) รู้สึกมี /rûu-sùek mee/ = รู้สึกมี/เผชิญ หรือ มี /mee/ = (ดูคำอธิบายข้างต้น)

1) ภาระ /paa-rá/ เป็นคำนามนามธรรมที่หมายถึง ภาระ และไม่ใช่คำกริยาแสดงอารมณ์ตรง ดังนั้นคุณต้องใช้คำว่า (รู้สึก)มี /(rûu-sùek) mee/ หลังประธานเพื่อบอกว่าประธานรู้สึกหรือมี/เผชิญบางสิ่ง

2) ความทุกข์ /kwaam+tóok/ เป็นคำนามนามธรรมที่หมายถึง ความทุกข์, ความยากลำบาก, ความทรมาน และไม่ใช่คำกริยาแสดงอารมณ์ตรง ดังนั้นคุณต้องใช้คำว่า (รู้สึก)มี /(rûu-sùek) mee/ หลังประธานเพื่อบอกว่าประธานรู้สึกหรือมี/เผชิญบางสิ่ง

หมายเหตุ:

1) คุณไม่จำเป็นต้องพูดว่า รู้สึก /rûu-sùek/ กับคำนามนามธรรมถ้าคำอธิบายแสดงความรู้สึกชัดเจน

2) เราไม่สามารถพูดว่า เขารู้สึกภาระ /kăo rûu-sùek paa-rá/ เพราะมันจะหมายถึง ‘เขา/เธอรู้สึกภาระ’ ซึ่งฟังดูแปลกที่จะพูด

3) เราไม่สามารถพูดว่า เขาเป็นภาระ /kăo bpe’n paa-rá/ เพราะมันจะหมายถึง ‘เขา/เธอเป็นภาระ’ ไม่ใช่ ‘เขา/เธอรู้สึก/เป็นภาระ’

4) คำขยายปฏิเสธ ไม่ /mâi/ ใช้ก่อนคำที่มันขยาย ยกเว้นคำนาม ดังนั้นเราสามารถพูดว่า: ‘เขารู้สึกไม่มีภาระหนักหน่วง /kăo rûu-sùek mâi mee paa-rá/ = เขา/เธอรู้สึกไม่มีภาระ เขา/เธอรู้สึกไม่มีภาระหนัก’ หรือ ‘เขาไม่รู้สึกมีภาระหนักหน่วง /kăo mâi rûu-sùek mee paa-rá/ = เขา/เธอไม่รู้สึกมีภาระ เขา/เธอไม่รู้สึกมีภาระหนัก’

แม้ว่าประโยคทั้งสองข้างต้นมีความหมายที่แตกต่างกันเล็กน้อย พวกเขาสามารถแสดงความรู้สึกเดียวกันได้

ดาวน์โหลด: รู้สึกเหมือนคนไทย: อย่าเศร้าใจ…

เช่นเดียวกับโพสต์ก่อนหน้า รู้สึกเหมือนคนไทย: มีความสุข ทรัพยากรนี้ใหญ่มาก ทำให้ไม่สามารถรวมทุกอย่างไว้ที่นี่ได้ แต่มี 25 หน้าที่เต็มไปด้วยตัวอย่างและไฟล์เสียงให้คุณดาวน์โหลดไปเพลิดเพลิน

Pdf: รู้สึกเหมือนคนไทย: อย่าเศร้าใจ: 402kb
Audio: รู้สึกเหมือนคนไทย: อย่าเศร้าใจ: 9.8mg

หมายเหตุ: ไฟล์เหล่านี้ใช้เพื่อการส่วนตัวเท่านั้น (โปรดอย่าวางบนเว็บไซต์อื่น)