This article was originally posted on WomenLearnThai.com.
รู้รักภาษาไทย: การ์ตูนแมว: ตอนที่สามสิบเจ็ด…
บทความนี้ใช้เวลาอ่านประมาณ 4 นาที ยังไม่มีเวลาตอนนี้ใช่ไหม? ไม่เป็นไร ส่งบทความเวอร์ชันไม่มีโฆษณาไปที่อีเมลของคุณ แล้วกลับมาอ่านภายหลังได้!
เสียงเด็ก ๆ ร้องเพลง: รู้รักภาษาไทย
เสียงเด็ก ๆ ร้องเพลง: เรียนรู้และรักภาษาไทย
ผู้บรรยาย: ตอน วรรณยุกต์
ผู้บรรยาย: ตอน – ‘วรรณยุกต์’.
วิเชียรมาศ: เกา เก่า เก้า เก๊า เก๋า
วิเชียรมาศ: เกา เก่า เก้า เก๊า เก๋า.
เก้าแต้ม: เดินบ่นอะไรน่ะวิเชียรมาศ
เก้าแต้ม: บ่นอะไรอยู่ล่ะวิเชียรมาศ?
วิเชียรมาศ: ฉันได้ยินพี่ก้อยอ่านหนังสือเลยจำมาบ้าง เห็นมันเพราะดีน่ะ
วิเชียรมาศ: ฉันได้ยินพี่ก้อยอ่านหนังสือเลยจำมา เห็นว่ามันเพราะดีน่ะ
เก้าแต้ม: แล้วที่ท่องน่ะ มันคืออะไร เพลงรึเปล่า?
เก้าแต้ม: แล้วที่ท่องน่ะ คืออะไร เพลงรึเปล่า?
วิเชียรมาศ: ไม่รู้สิ
วิเชียรมาศ: ไม่รู้สิ.
สีสวาด: คุยอะไรกันจ๊ะ
สีสวาด: คุยอะไรกันอยู่?
วิเชียรมาศ: คืองี้(คืออย่างนี้) เค้า(เขา)ท่องว่า เกา เก่า เก้า เก๊า เก๋า
วิเชียรมาศ: คืออย่างนี้ เขาท่องว่า เกา เก่า เก้า เก๊า เก๋า
สีสวาด: อ๋อ เค้าหัดออกเสียงวรรณยุกต์กัน คำในภาษาไทยมีห้าเสียง เรียกว่า สามัญ เอก โท ตรี จัตวา นี่แหละที่เค้าว่า ภาษาไทยมีเสียงเหมือนดนตรี
สีสวาด: อ๋อ เขาหัดออกเสียงวรรณยุกต์กัน คำในภาษาไทยมีห้าเสียง เรียกว่า สามัญ เอก โท ตรี จัตวา นี่แหละที่เขาว่าภาษาไทยมีเสียงเหมือนดนตรี
เก้าแต้ม: อือฮึ เรามาท่องกันบ้างดีกว่า เกา เก่า เก้า เก๊า เก๋า เจา เจ่า เจ้า เจ๊า เจ๋า
เก้าแต้ม: อือฮึ เรามาท่องกันบ้างดีกว่า เกา เก่า เก้า เก๊า เก๋า เจา เจ่า เจ้า เจ๊า เจ๋า
ผู้บรรยาย: ภาษาไทย มีวรรณยุกต์ห้าเสียง คือ เสียงสามัญ เสียงเอก เสียงโท เสียงตรี เสียงจัตวา เช่น เกา เก่า เก้า เก๊า เก๋า
ผู้บรรยาย: ภาษาไทยมีวรรณยุกต์ห้าเสียง คือ เสียงสามัญ เสียงเอก เสียงโท เสียงตรี เสียงจัตวา เช่น เกา เก่า เก้า เก๊า เก๋า
แมวทั้งสามตัว: แล้วพบกันใหม่นะครับบบ (ครับ)
แมวทั้งสามตัว: แล้วพบกันใหม่นะครับบบ (ครับ)
เสียงเด็ก ๆ ร้องเพลง: รู้รักภาษาไทย
เสียงเด็ก ๆ ร้องเพลง: เรียนรู้และรักภาษาไทย
ความคิดเห็น…
‘วรรณยุกต์’ หมายถึง ระบบเสียงในภาษาไทย ซึ่งประกอบไปด้วย:
เสียงทั้งห้า (5) เสียง:
ในบริบทนี้ หมายถึงเสียงวรรณยุกต์ต่าง ๆ เอง
- ‘เสียงสามัญ’ (เสียงสามัญ) (เรียกว่า ‘เสียงปกติ/เสียงกลาง’)
- ‘เสียงเอก’ (เสียงเอก) (เรียกว่า ‘เสียงต่ำ’)
- ‘เสียงโท’ (เสียงโท) (เรียกว่า ‘เสียงตก’)
- ‘เสียงตรี’ (เสียงตรี) (เรียกว่า ‘เสียงสูง’)
- ‘เสียงจัตวา’ (เสียงจัตวา) (เรียกว่า ‘เสียงขึ้น’)
เครื่องหมาย/สัญลักษณ์วรรณยุกต์ทั้งสี่ (4) ประเภท:
- ‘ไม้เอก’ (ไม้เอก) (อ่)
- ‘ไม้โท’ (ไม้โท) (อ้)
- ‘ไม้ตรี’ (ไม้ตรี) (อ๊)
- ‘ไม้จัตวา’ (ไม้จัตวา) (อ๋)
เสียงของพยางค์จะถูกกำหนดจากปัจจัยสามอย่างคือ: (1) ประเภทของพยางค์ (เสียงยาวหรือสั้น); (2) ชั้นของพยัญชนะต้น (สูง กลาง หรือต่ำ); และ (3) ความยาวของสระ (ยาวหรือสั้น)
เครื่องหมายวรรณยุกต์ที่ใช้บ่อยที่สุดสองอย่างคือ ‘ไม้เอก’ และ ‘ไม้โท’ โชคร้ายสำหรับผู้เรียน เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงระบบเสียงที่เกิดขึ้นเมื่อหลายศตวรรษก่อน เครื่องหมายเหล่านี้ไม่ได้บ่งบอกเสียงเฉพาะ ต้องพิจารณาชั้นของพยัญชนะต้นเพื่อตัดสินว่าเครื่องหมายจะให้เสียงอย่างไร
เครื่องหมายวรรณยุกต์อีกสองอย่างคือ ‘ไม้ตรี’ และ ‘ไม้จัตวา’ ก็ถูกใช้ด้วย แม้ว่าจะไม่บ่อยเท่า เครื่องหมายแรกมักให้เสียงสูง ส่วนเครื่องหมายหลังให้เสียงขึ้น
(ดัดแปลงจากหน้า 16 และ 17 ของ Thai – An Essential Grammar โดย David Smyth).
ดาวน์โหลด PDF…
ด้านล่างนี้เป็นไฟล์ pdf สำหรับดาวน์โหลด (สร้างโดยแคทเธอรีน) เพื่อช่วยในการศึกษา มีทั้งตัวอักษรไทย การถอดเสียง และภาษาอังกฤษ
ดาวน์โหลด: การ์ตูนแมวตอนที่สามสิบเจ็ด: บทสนทนา
ข้อจำกัดความรับผิดชอบ: ไฟล์ pdf สำหรับการศึกษาเป็นสิ่งที่แคทเธอรีนตั้งใจทำ หากคุณพบข้อผิดพลาดใด ๆ สามารถติดต่อได้ทาง แบบฟอร์มการติดต่อ.
ชุดการ์ตูนแมว…
บทถอดจากต้นฉบับและแปลโดย Sean Harley. การถอดเสียงโดย T2E (thai2english.com).
English: 
Español: 
Español: