เรื่องเล่าจากไทย: มะม่วง มังคุด และเท้าไทยที่โกรธเกรี้ยว

บทความนี้ใช้เวลาอ่านประมาณ 3 นาที ยังไม่มีเวลาตอนนี้ใช่ไหม? ไม่เป็นไร ส่งบทความเวอร์ชันไม่มีโฆษณาไปที่อีเมลของคุณ แล้วกลับมาอ่านภายหลังได้!

loading image

This article was originally posted on WomenLearnThai.com.

เรื่องเล่าจากไทย: มะม่วง มังคุด และเท้าโกรธของคนไทย

นักท่องเที่ยวกับแม่ค้าผลไม้ไทย ช่างเป็นคู่ที่ลงตัว…

เพื่อนรักของฉัน คุณไพโรจน์ หัวเราะคิกคัก เล่าเรื่องน่ารักให้ฟังเมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ฉันก็เลยต้องแชร์ให้คุณฟัง นี่เลย…(และขอให้มีอีกหลายๆเรื่องนะ)

นักท่องเที่ยวคนหนึ่งในกรุงเทพฯ หยุดที่แผงขายผลไม้ริมทางเท้าที่คนเดินพลุกพล่าน อยากลองใช้ทักษะภาษาไทยที่มีอยู่จำกัด เขาถามแม่ค้าผลไม้ถึงสิ่งหนึ่ง

นักท่องเที่ยว: นี่อะไรครับ

แม่ค้าผลไม้: เรียกว่ามังคุดค่ะ

นักท่องเที่ยว: มะม่วง?

แม่ค้าผลไม้: ไม่ใช่ค่ะ… นี่มังคุด!

นักท่องเที่ยว: มะม่วง?

แม่ค้าผลไม้: บอกว่ามังคุด!!

นักท่องเที่ยว: มะม่วง?

แม่ค้าผลไม้: มะม่วง มะม่วง… ส้นตีน!!!

นักท่องเที่ยว: โอ้! เข้าใจแล้ว! มังคุ!

แล้วทำไมต้องเท้าด้วยล่ะ?…

อย่างที่คุณอาจจะรู้ ฉันไม่ค่อยแชร์คำหยาบในภาษาไทย แต่เพราะเรื่องนี้ทำให้ฉันหัวเราะ ฉันเลยไปขอคำแนะนำจาก ฮิว เลอง

คำว่า ส้นตีน /sôn-dteen/ ไม่ใช่คำหยาบแบบที่เราคิดว่าเป็นคำสี่ตัว ตัว f เป็นต้น แต่มันค่อนข้างหยาบ มันเป็นการเรียกเท้าแบบหยาบคาย โดยเฉพาะเมื่อใช้กับคน เช่น “ฉันยกเท้าให้คุณ คุณคนหยาบคาย”

ถ้าเราพูดถึงสัตว์ คำว่า ตีน /dteen/ จะใช้สำหรับเท้า ตีนเป็ด /dteen bpèt/ หมายถึงเท้าเป็ดแต่ก็สามารถหมายถึงเท้ามีพังผืด (ใช้กับกบ)

ดังนั้น อย่าเรียกเท้าของคุณว่า ตีน /dteen/ แต่ใช้คำว่า เท้า /táo/ แทน

และเมื่อเราพูดถึงเท้า (หรือรองเท้าหรือถุงเท้า เป็นต้น) เรามักจะขออภัยก่อน โดยพูดว่า ขอโทษ /kŏr-tôht/ ตามด้วยเหตุผล

ตัวอย่าง: ขอโทษเท้าเจ็บ /kŏr-tôht táo jèp/
ขอโทษนะคะ เท้าฉันเจ็บ

คุณไพโรจน์ยังเตือนฉันด้วยว่าในภาษาไทยที่สุภาพ ถ้าคุณต้องสัมผัสศีรษะของใครบางคนด้วยเหตุผลใดๆ คุณควรพูด ขอโทษ /kŏr-tôht/ ก่อนแล้วจึงบอกเหตุผล (หรือไม่บอก)

ตัวอย่าง: ขอโทษค่ะ มีใบไม้บนหัวคุณ /kŏr-tôht kâ mee bai-máai bon hŭa kun/
ขอโทษนะคะ คุณมีใบไม้อยู่บนหัว

คำศัพท์ที่ควรรู้…

ตีน เท้า (หยาบ)
เท้า /táo/ เท้า (สุภาพ)
ส้น ส้นเท้า

ทางเท้า: ทางเท้า /taang táo/
แผง: แผง /păeng/
ผลไม้: ผลไม้: /pŏn-lá-máai/
แม่ค้าขายผลไม้: แม่ค้าขายผลไม้ /mâe káa kăai pŏn-lá-máai/

นี่: นี่ /nêe/
อะไร: อะไร /a-rai/
เรียกว่า: เรียกว่า /rîak-wâa/
มังคุด: มังคุด /mang-kút/
ไม่ใช่: ไม่ใช่ /mâi-châi/
บอกว่า: บอกว่า /bòk wâa/

ตีนเป็ด: ตีนเป็ด /dteen bpèt/
ขอโทษ: ขอโทษ /kŏr-tôht/
มี: มี /mee/
ใบไม้: ใบไม้ /bai-máai/
บน: บน /bon/
หัว: หัว /hŭa/
คุณ: คุณ /kun/

คำลงท้ายสุภาพ (ช): ครับ /kráp/
คำลงท้ายสุภาพ (ญ): ค่ะ /kâ/

Advertisement

ขอบคุณมากๆ จากฉันถึงคุณไพโรจน์และ ฮิว!

อ่านในภาษาอื่น
บทความนี้มีให้บริการในภาษา: