บทความนี้ใช้เวลาอ่านประมาณ 4 นาที ยังไม่มีเวลาตอนนี้ใช่ไหม? ไม่เป็นไร ส่งบทความเวอร์ชันไม่มีโฆษณาไปที่อีเมลของคุณ แล้วกลับมาอ่านภายหลังได้!
This article was originally posted on WomenLearnThai.com.

มุมมองใหม่ต่อสุภาษิตไทย…
หนึ่งใน เป้าหมายปีใหม่ ของฉันคือการออกไปข้างนอกให้มากขึ้น
แต่…ไปไหนดีล่ะ?
จากที่ฉันพอจะรู้ ไม่มีแหล่งข้อมูลไหนที่รวมทุกกิจกรรมในกรุงเทพไว้ที่เดียว ส่วนใหญ่กระจายกันไปตามนิตยสาร เว็บไซต์ บล็อก
ตามคำแนะนำ ฉันเลยไปซื้อ Bangkok101 มาจาก Asia Books นิตยสารนี้เหมาะกับนักท่องเที่ยว แต่ในส่วน Metro Beat พาฉันไปที่ หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
ฉันสนใจสุภาษิตไทย ถ้าคุณสนใจด้วย นิทรรศการ สุภาษิตไทย (ถึงพริกถึงขิง) จะจัดที่หอศิลป์จนถึงวันที่ 17 มกราคม 2010 การจัดแสดงเริ่มตั้งแต่ 10 โมงเช้าถึง 3 ทุ่ม ซึ่งฉันคิดว่าน่าจะเป็นเวลาเปิดของหอศิลป์ด้วย
อย่าลืมซื้อหนังสือเกี่ยวกับนิทรรศการนี้ด้วยนะ: Thai Folk Wisdom สำหรับหนังสือสีสวยๆ ราคา 500 บาทถือว่าไม่แพง ถ้าคุณไม่อยากซื้อหนังสือ คุณสามารถหยิบแบนเนอร์ขนาดเล็กจากนิทรรศการไปได้ (แจกฟรี)
หนังสือสองภาษานี้นำเสนอสุภาษิตและคำคมจากไทย 50 ประโยคด้วยความสร้างสรรค์ แต่ละสุภาษิตถูกตีความด้วยสีสันสดใสสะท้อนวัฒนธรรมไทยสมัยใหม่
ภายใต้การออกแบบของ ทุฬยา พรพิริยะกุลชัย ภาพที่น่าทึ่งได้รับการสร้างสรรค์โดยศิลปินร่วมสมัยชั้นนำของไทยจาก มานิตย์ ศรีวานิชภูมิ, ม.ล.จิราธร และ พินรี สัณหพิทักษ์ ถึง จักรัย สิริบุตร
งานศิลปะในนิทรรศการนี้จัดแสดงตามทางเดินของชั้น 3 และ 4 ดังนั้นถ้าคุณอยู่ที่ Discovery Centre (เหมือนฉัน) สะพานลอยจะพาคุณตรงไปยังชั้นล่างของสองชั้นนี้

เหมือนปลากระป๋อง…
ศิลปะอยู่ที่สายตาของผู้ชมจริงๆ เดินดูทั้งสองชั้นของนิทรรศการ ฉันรักภาพวาดของ เกษร ผลจำนงค์: เเน่นเหมือนปลากระป๋อง (เเน่นเหมือน ปลากระป๋อง)
ปลากระป๋องถูกอัดแน่นในทุกพื้นที่เล็กๆ เพื่อให้คุ้มค่ากับผู้ซื้อ ปลาไม่รู้สึกอะไรเพราะมันตายแล้วและกลายเป็นอาหาร
แต่ผู้โดยสารที่ถูกอัดแน่นในรถเมล์เป็นเรื่องที่แตกต่าง – ไม่มีสนุก ไม่มีสบาย บางคนพยายามทำให้ตลกโดยเปรียบเทียบว่าพวกเขาเหมือนปลากระป๋อง – อัดแน่นจนไม่สามารถขยับตัวได้

ตัวหนังสือไทยที่มุมบนซ้ายของภาพหมายถึง รถเมล์ฟรีเพื่อประชาชน – รถเมล์ ฟรี เพื่อ ประชาชน
ในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจ รถเมล์ฟรีเป็นส่วนหนึ่งของแพ็กเกจกระตุ้นเศรษฐกิจของ สมัคร สุนทรเวช (อดีตนายกรัฐมนตรีไทย)
ตัวหนังสือไทยที่มุมล่างขวาของภาพหมายถึง ปวดหาย (ยาแก้ปวด) – ปวดหาย ประเภทที่ใช้แก้ปวดหัว
และบางทีเกษรอาจจะมาแวะบอกเราเกี่ยวกับความเชื่อมโยงก็ได้ 😉
เหตุผลที่ฉันชอบภาพนี้เป็นพิเศษเพราะมันสะท้อนถึงประเทศไทยให้ฉันเห็น โดยเฉพาะกรุงเทพฯ
ฉันต้องสารภาพว่าฉันไม่เคยขึ้นรถเมล์ไทย แต่ฉัน ค่อนข้าง เข้าใจความรู้สึก การเบียดเสียดในรถไฟฟ้าช่วงเวลาเร่งด่วนก็ใกล้เคียง!






