บทความนี้ใช้เวลาอ่านประมาณ 4 นาที ยังไม่มีเวลาตอนนี้ใช่ไหม? ไม่เป็นไร ส่งบทความเวอร์ชันไม่มีโฆษณาไปที่อีเมลของคุณ แล้วกลับมาอ่านภายหลังได้!
This article was originally posted on WomenLearnThai.com.

ส่องนกน้อยและนกปรอดหัวโขน…
จากโพสต์ก่อนหน้านี้ของฉัน: ส่องนกน้อยในกรุงเทพฯ…
ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องนกสักเท่าไหร่ ไม่ว่าจะเป็นนกไทยหรือนกต่างประเทศเลยไปถามในเว็บบอร์ดไทยท้องถิ่น ไม่นานก็มีคนที่รู้มาตอบว่าเป็นนกปรอดหัวโขน พอค้นหาข้อมูลในกูเกิลก็ไม่เจอมากนัก เลยไปซื้อหนังสือ A Field Guide to the Birds of Thailand (โดย Craig Robson) จากร้าน Bookers ใกล้บ้าน ฉันเลือกหนังสือเล่มนี้เพราะมันมีชื่อนกทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ ดีไปอีกแบบ
ชื่อไทย: นก ปรอด
นกปรอดหัวโขน, Pycnonotus blanfordi
ขนาด: 17.5-19.5 ซม.
ตัวเต็มวัย conradi: สีน้ำตาล; คอและท้องสีจางกว่า, ขนใต้ท้องสีเหลือง, หูมีลายขาว, ตาสีอ่อน
วัยอ่อน: ลายไม่ชัดเจน
เสียงร้อง: ร้องเสียงแหบ which-which-which… และเสียงแหลม brink-brink-brink…
ที่อยู่อาศัย: กึ่งทะเลทราย, พงหญ้า, พื้นที่เพาะปลูก, สวน, เขตเมือง, ป่าเบญจพรรณ, สูงถึง 915 ม.
ต่อกันที่เรื่องราวนกในกรุงเทพฯ…
ก่อนที่แม่นกปรอดหัวโขนจะมาทำรัง ฉันไม่ค่อยรู้สึกอะไรกับความขุ่นของกระจกห้องน้ำ แต่พอวางกล้องบนขาตั้งถ่ายรูปนกแล้ว ฉันก็รู้สึก
ตอนแรกฉันกังวลว่าการเช็ดกระจกจะทำให้แม่นกตื่นกลัว แต่เมื่อรู้ว่าไม่สามารถถ่ายรูปชัดๆ ผ่านกระจกสกปรกได้ ก็เลยตัดสินใจเช็ดด้วย Windex
สุดท้ายคนที่ตื่นกลัวกลับเป็นฉันเอง! เพราะทุกครั้งที่แม่นกบินมาเลี้ยงลูกนก รังมันจะเอียงไปด้านข้างเรื่อยๆ
เพื่อไม่ให้ลูกนกตก ฉันเลยหากระถางมารองรับใต้รัง ต้องลองอยู่หลายครั้งกว่าจะพอดี แต่จนถึงตอนนี้ก็โอเค…





นอกจากจะได้รู้ชื่อนกแล้ว ฉันยังได้เรียนรู้อะไรอีกหลายอย่าง
- ลูกนกดูไม่ค่อยสวยก่อนที่จะมีขนเต็มตัว
- พวกมันจะอ้าปากกว้างร้อง หรือไม่ก็ก้นชี้ขึ้นฟ้า
- ถ้าเขย่ากิ่งไม้ข้างๆ รัง มันจะร้องเรียกอาหาร
- ช่างภาพสามารถมีนิสัยร้ายๆ ได้
ตั้งแต่นกมาถึง (วันพุธที่แล้ว) ฉันถ่ายรูปนกน้อยไปกว่า 4 กิกะไบต์
และเมื่อมีเวลา ฉันจะเอาเรื่องราวของนกน้อยไปลงบล็อกภาพถ่ายของฉัน Catherine Wentworth Photography รวมถึงที่นี่บน WLT ด้วยค่ะ





